İstanbul'u tek bir cümleyle tarif etmeye çalışmak boşuna bir çaba; çünkü şehir aslında tek bir şey değil, yan yana duran onlarca farklı yaşama biçiminin toplamı. Burada üniversite okumak demek, aslında "İstanbul'da okumak" değil, "İstanbul'un hangi parçasında okumak" sorusuna cevap bulmak demek. Bir arkadaşının Beşiktaş'ta yaşadığı gündelik hayatla, bir başkasının Avcılar'da ya da Davutpaşa'da geçirdiği gün neredeyse birbiriyle ilgisiz iki deneyim olabiliyor. Bu yüzden şehri anlatırken en doğru birim "İstanbul" değil, kişinin kayıtlı olduğu kampüsün çevresi; oranın sokak dokusu, ulaşım alışkanlığı, esnafı, gece hayatı dört-beş yılını şekillendirecek olan şey.

Bunun bir nedeni var: İstanbul'un kurumsal haritası son yıllarda hiç durmadan değişti ve hâlâ değişiyor. İstanbul Üniversitesi bir dönem tek bir kurum olarak biliniyordu, sonra bir kısmı ayrılıp İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa adıyla ayrı bir üniversite oldu; bu üniversitenin fakülteleri de tek bir yerde durmuyor, şehrin farklı uçlarına dağılmış durumda. Marmara Üniversitesi'nin bazı fakülteleri yıllardır kullanılan yerleşkelerden yeni külliyelere taşınıyor, bu taşınma süreci hâlâ tamamlanmış değil. Böyle bir şehirde "üniversitenin adresi şurasıdır" demek bile temkinli bir cümle; kayıt olduğun bölümün hangi yerleşkede eğitim verdiğini bizzat üniversitenin güncel sayfasından teyit etmek, burada yaşayacağın en pratik alışkanlıklardan biri olacak.

İstanbul'un bir de her tanıtımda karşına çıkan o klasik görüntüsü var: iki kıtaya birden yayılan bir şehir, Boğaz manzarası, kartpostallık fotoğraflar. Bu gerçek ve şehri gördüğün ilk günlerde seni etkileyecek bir manzara — ama gündelik hayatın buradan geçmiyor. Ders çalışmak, arkadaş bulmak, kirayı ödemek, sabah metroya yetişmek gibi meseleler o manzaranın çok daha sıradan, çok daha pratik bir versiyonunda yaşanıyor. Kartpostal İstanbul'u ile yaşanan İstanbul'u birbirinden ayırmayı öğrenmek, burada gerçekçi bir beklentiyle gelmenin ilk şartı.

Sonuçta İstanbul tek bir karakteri olan bir şehir değil; onlarca farklı öğrencinin onlarca farklı hikâye anlattığı bir toplama alanı. Burada geçireceğin yıllar, büyük ölçüde hangi yerleşkeye düştüğüne, o yerleşkenin çevresindeki hayata ne kadar uyum sağlayabildiğine bağlı olacak. Şehrin büyüklüğü hem bir imkân hem de bir sorumluluk taşıyor: imkân, çünkü neredeyse her ilgiye, her mesleğe, her zevke karşılık gelen bir köşesi var; sorumluluk, çünkü kendi rotanı, kendi rutinini kendin kurman gerekiyor. Hazır bir şehir seni beklemiyor; sen şehrin içinde kendi İstanbul'unu inşa ediyorsun.