Türkistan'da bir öğrenci gününün nasıl geçtiğini anlamak için önce şunu bilmek gerekiyor: burada hayatın neredeyse tamamı kampüs etrafında dönüyor. Şehir küçük, üniversite ise geniş bir alana yayılmış tek büyük yapı olduğu için gün, kampüsten çıkıp merkeze inmek yerine kampüs içinde akıyor. Sabah fakülteye yürüyerek ya da kısa bir servisle gidip dersleri takip etmek, öğle arasında kampüs içinde oturup arkadaşlarla vakit geçirmek, ders sonrasında kütüphaneye ya da ortak çalışma alanlarına geçmek — günün iskeleti buna benziyor. Bölgesel kütüphanenin okuma salonları ve ortak çalışma alanları, özellikle sınav dönemlerinde en çok uğranılan yerlerden; grup ödevi ya da sessiz çalışma için kampüs dışına çıkmaya gerek kalmıyor.

Arkadaşlık kurma süreci burada biraz farklı işliyor, çünkü öğrenci kitlesi tek bir ülkeden gelmiyor. Kazakistan'dan, Türkiye'den, diğer Türk cumhuriyetlerinden ve akraba topluluklardan gelen öğrenciler aynı sınıflarda, aynı hazırlık gruplarında bir araya geliyor. Hazırlık yılını okuyanlar için bu daha da belirgin: farklı dil seviyelerinde, farklı memleketlerden gelen insanlarla aynı sırada oturmak, ilk haftalarda biraz tuhaf gelse de zamanla en doğal şeye dönüşüyor. Asıl arkadaşlık çevresi de genelde bu hazırlık ya da ilk yıl gruplarında şekilleniyor — kimin nereden geldiğinden çok, aynı dersi aynı sınıfta görmek insanları birbirine yaklaştırıyor.

Kampüs hayatı deyince akla ilk gelen şey, günün büyük kısmının fakülte binaları, kütüphane ve yurt arasında geçmesi. Akşam yurda dönüş saatinde koridorlarda ders çalışan, sohbet eden ya da ertesi güne hazırlanan kalabalık, şehrin kendisinden çok kampüsün nabzını gösteriyor. Hafta içi akşamları genelde sakin geçiyor; büyük şehirlerdeki gibi her akşam dışarı çıkma alışkanlığı burada pek yok, daha çok oda arkadaşlarıyla ya da yakın çevredekilerle vakit geçirmek öne çıkıyor.

Hafta sonuna gelince, öğrencilerin bir kısmı kampüsten çıkıp Keruen-Saray tarafına yöneliyor. Restoranları, kafeleri, sinema salonu ve alışveriş alanlarıyla bu kompleks, şehrin gündelik sosyal hayatına sonradan eklenmiş ama artık iyice yerleşmiş bir durak; ders yükünün ağırlaştığı haftalarda bir soluklanma noktası, arkadaş grubuyla buluşup vakit geçirilecek nadir alanlardan biri. Sinemaya gitmek, bir şeyler yiyip içmek ya da sadece gezinmek isteyenler için burası kampüs dışına çıkmanın en pratik sebebi.

Genel olarak Türkistan'da öğrenci olmak, büyük şehirlerdeki dağınık ve hızlı sosyal hayattan çok, daha toplu ve kampüs merkezli bir ritme alışmak demek. Gün büyük ölçüde ders-kütüphane-yurt üçgeninde geçiyor, sosyal hayatın ağırlık merkezi de doğal olarak kampüs içindeki arkadaş çevresi oluyor. Bunu sıkıcı bulanlar da var, düzenli ve öngörülebilir bulup rahat edenler de — ama şurası kesin: burada üniversite hayatı, şehrin geri kalanından bağımsız değil, doğrudan kampüsün içinden şekilleniyor.