Türkistan'da kültürel hayatın ağırlık merkezi belli: gündelik hayatın önemli bir kısmı, bir şekilde Hoca Ahmed Yesevi Türbesi'nin etrafında dönüyor. Ders arası ya da akşamüstü birkaç dakika yürüyüp UNESCO Dünya Mirası listesindeki bir yapıyla karşı karşıya gelmek, zamanla sıradan bir şeye dönüşüyor, ama ilk aylarda hâlâ etkileyici bir manzara. Şehrin tarihî anlatısı büyük ölçüde bu yapı üzerinden okunuyor; müze olarak da ziyarete açık olması, sosyal bilimler veya tarihe meraklı öğrenciler için ekstra bir katman sunuyor — ama bu daha çok "şehri tanıma" deneyimi, konser ya da tiyatroya gitme alışkanlığının yerini tutan bir şey değil.

Hafta sonu buluşma noktası denince akla gelen yer çoğunlukla Keruen-Saray kompleksi. İpek Yolu temalı esnaf sokağı, kafeler, sinema, atlı gösteri alanı ve doğu pazarını bir arada barındıran bu kompleks, şehirde inşa edilmiş en büyük eğlence-kültür alanı olduğu için öğrenci hayatına hızla girmiş durumda. Arkadaşlarla buluşup yemek yemek, sinemaya gitmek ya da sadece dolaşmak isteyenler için burası bir tür şehir merkezi işlevi görüyor. Türbe çevresinde dönem dönem yoğunlaşan ziyaretçi akını — özellikle Türkiye, Rusya ve Özbekistan'dan gelenler — şehre belirli günlerde hareketli bir hava katıyor; bu kalabalığın öğrenci gündeliğine etkisi kişiden kişiye değişiyor, kimi bunu şehrin canlı bir yanı olarak görüyor, kimi için sadece geçip giden bir turist trafiği.

Kültürel altyapı tarafında şehirde bir müzikal drama tiyatrosu ve geniş bir bölgesel kütüphane bulunuyor; kütüphanenin okuma salonları, ortak çalışma alanları ve sinema-konser salonu, hem ders çalışmak hem de arada bir etkinliğe katılmak isteyenler için kullanışlı bir seçenek. Ama büyük şehirlerde alışılan yoğunlukta bir konser takvimi, çok sayıda sinema salonu ya da düzenli sanat galerisi sirkülasyonu beklenmemeli. Büyük bir şehirden gelen biri, kültürel çeşitlilik açısından ilk başta bir daralma hissedebilir — ama bunun karşılığında elde ettiği şey, çoğu şehirde bulunmayan türden bir tarihî doku ve gündelik hayatın içine sinmiş bir manevi atmosfer oluyor. Bu ikisini birbirinin yerine koymak doğru değil; sadece şehrin sunduğu kültürel deneyimin türü farklı.