Gaziantep'e ilk gelince en çabuk alıştığın şeylerden biri, yemek kültürünün gündelik hayatın merkezinde olması. Yurtta ya da evde kahvaltı yapmak yerine sabah erkenden bir şeyler yemek için dışarı çıkmak burada gayet normal; sabah dersi olan biri, güne bir çorbayla ya da erkenden açılan esnaf lokantalarında ciğer veya nohutlu dürümle başlamanın nasıl bir şey olduğunu ilk haftalarda öğreniyor. İlk geldiğinde bunu şaşırtıcı bulanlar az değil, ama bir süre sonra ders arasında sıcak bir çorba içmek gündelik ritmin doğal bir parçası hâline geliyor.

Dışarıda yemek yemek zor bir şey değil; bütçene göre hem küçük esnaf lokantalarından hem de daha oturaklı mekânlardan seçim yapma imkânı var. Kampüs çevresinde daha hızlı, günlük ihtiyaca yönelik yerler öne çıkıyor — ders arası kısa sürede bir şey yiyip dönmek isteyenler için pratik seçenekler bunlar. Merkeze inildiğinde ise akşam ya da hafta sonu için daha rahat oturulacak, arkadaşlarla vakit geçirilecek mekânlar devreye giriyor. Günlük hızlı yemek ile sosyalleşilen akşam yemeği burada biraz farklı yerlerde karşılanıyor, ihtiyaca göre bu ikisi arasında geçiş yapılıyor.

Gaziantep'te kebap, lahmacun, baklava ve Antep fıstığı çevresinde şekillenen bir mutfak kültürü var — ama bunun bölgede paylaşılan bir miras olduğunu bilmek önemli, çünkü bu lezzetler komşu illerde de benzer şekilde yaşıyor. Şehri asıl ayrıştıran, bu paylaşılan mirasın üzerine oturan tescil katmanı. Antep Baklavası'nın coğrafi işaretle korunan, gerçek üreticisi belirli bir ürün olduğunu, aynı şekilde Menengiç Kahvesi'nin, Fıstık Ezmesi'nin ve Antep Katmeri'nin de kayıtlı, tescilli ürünler olduğunu öğrenmek şehri tanımanın bir parçası oluyor. Bu, "her köşedeki baklavacı aynı" demek değil — gerçek Antep baklavasının kutusunda belirli bir işaret aranması gerektiğini, üretimin sıradan bir tatlıcılık değil kayıtlı bir zanaat olduğunu fark etmek, şehirle kurduğun ilişkiye biraz daha bilgili bir bakış katıyor.

Ev yemeği tarafında da zengin bir katman var; yuvalama, alinazik gibi yerel tabaklarla tanışmak, özellikle arkadaş çevresi Gaziantep'ten olanlar için daha kolay oluyor — bir arkadaşının evine davet edilmek, dışarıda bulunmayan tatları denemenin en doğal yolu haline geliyor. Katmer ise burada neredeyse ritüel bir yer tutuyor; sabaha karşı ya da gece buluşmalarının klasik kapanışı, ders bittikten sonra ya da hafta sonu gecesinde arkadaşlarla katmerci sırasına girmek üniversite anılarından biri.

Geç saatte yemek bulmak konusunda fazla sıkıntı çekilmiyor; şehir bu anlamda hareketli, özellikle merkezde gece de açık kalan yerler var. Asıl mesele lezzet bulmak değil, hangi mekânın gerçekten yerel bir yer, hangisinin daha genel bir zincir olduğunu ayırt etmeyi öğrenmek — bu da zamanla, genellikle çevredeki arkadaşların ya da ev sahibi ailelerin yönlendirmesiyle netleşiyor.