Gaziantep'e ilk gelince fark ettiğin şeylerden biri, şehrin turistik bir merkezden çok üretim yapan bir kent olduğu. Tekstil, halı, gıda, plastik ve ambalaj sektörlerinde ciddi bir üretim kapasitesi var; makine halısı ve iplikte şehrin adı küresel ölçekte geçiyor, üstüne makarna, bulgur, baklava, kuruyemiş gibi yerel ürünler de sanayi ölçeğinde işlenip ihraç ediliyor. Şehir Türkiye'nin en çok ihracat yapan illeri arasında sayılıyor. Bunun karşılığı şu: Gaziantep, gezip görülecek bir şehir kadar, bir şeyler üretilen ve satılan bir şehir de. Bu da şehre belli bir ekonomik canlılık, bir "işleyen kent" hissi katıyor — sokakta hissedilen tempo kısmen buradan geliyor.

Bu üretim ekonomisinin fiziksel karşılığı organize sanayi bölgeleri; birinci OSB'nin üzerine 1987'de ikincisinin eklenmesiyle büyüyen, oldukça köklü bir sanayi altyapısı var. Gaziray'ın varlık sebebi de büyük ölçüde bu: hat, kent merkeziyle sanayi bölgelerini birbirine bağlıyor, yani şehrin günlük mesai hareketliliğini taşıyan bir omurga işlevi görüyor. Ulaşım aracı olarak kullansan da, sabah-akşam saatlerinde vagonların büyük kısmının işe gidip gelen insanlarla dolduğunu görmek, şehrin ekonomik ritmini hissetmenin bir yolu. Endüstri mühendisliği, tekstil, lojistik gibi alanlarda okuyanlar için bu koridor sadece bir ulaşım hattı değil, şehrin ekonomik omurgasının somut hali.

Gaziantep'in UNESCO gastronomi şehri olması da sadece kültürel bir yan değil, ekonomik bir katman taşıyor. Baklava, fıstık ezmesi, menengiç kahvesi gibi ürünlerin Avrupa Birliği nezdinde coğrafi işaretle tescillenmiş olması, bu ürünlerin küçük atölye üretiminin ötesinde sanayi ölçeğinde işlenip ihraç edildiği anlamına geliyor. Bu da gıda mühendisliği, gastronomi ve turizm gibi bölümlerde okuyanlar için şehri sadece akademik değil, sektörel bir zemin hâline getiriyor; GAÜN'ün ve GİBTÜ'nün gastronomi bölümleri, kentte düzenlenen festivallerdeki üniversiteler arası yarışmalarla bu sektöre gerçek bir bağlantı kuruyor. Bu tür bölümlerde okuyanlar için staj ve sektörle temas kurma imkânı, şehrin gündelik hayattan çok ekonomisinden geliyor diyebiliriz.

Bunun dışındaki bölümlerde okuyanlar için resim biraz daha genel. Sosyal bilimler, hukuk, iletişim gibi alanlarda okuyan biri için şehrin sanayi ve gastronomi ağırlıklı ekonomisi doğrudan bir kariyer kapısı açmayabiliyor; böyle durumlarda staj ve iş arayışı daha çok bireysel çabaya, üniversitenin kendi kariyer merkezine ya da kurulan bağlantılara kalıyor. Part-time iş piyasasının ne kadar yaygın olduğu şehre geldikten sonra kendi gözlemleyeceğin bir şey; bu konuda genelleme yapmaktan kaçınmak daha doğru.

Genel yaşam maliyeti konusunda kesin bir yargıya varmak yerine şunu söylemek mümkün: Gaziantep büyük ve üretken bir kent olduğu için hem büyük şehir çeşitliliği hem de sanayi kentinin getirdiği bir hareketlilik bir arada. Bu, ne "ucuz bir taşra kenti" ne de "pahalı bir metropol" hissi veriyor; daha çok kendi ekonomik dengesini kurmuş, üretimiyle ayakta duran bir şehir izlenimi bırakıyor.