Artvin'de yemek kültürü şehrin küçük ölçeğiyle birlikte gelişmiş. Merkezde birkaç sokak boyunca sıralanan lokantalar, kebap salonları ve pideciler var; ders arası ya da akşam buluşmaları genelde bu merkezdeki esnaf lokantalarında yapılıyor. Seçenek büyükşehirlerdeki kadar çeşitli değil ama günlük ihtiyaç için yeterli bir yoğunluk var.

Şehrin kendine has bir mutfağı olduğunu ilk hafta anlıyorsun. Hınkal, buradakilerin "Artvin mantısı" dediği bir yemek; iri kapatılır, içi kıymalı veya patatesli olabilir, üzerine yoğurt ve tereyağlı sos dökülür. Silor da benzer bir mantıkla gidiyor: rulo yufka dilimlenip fırınlanıyor, üstüne yoğurtlu-salçalı sos ekleniyor. Kalaco ise daha çok kahvaltılık tarafta; mısır ekmeğinin süzme yoğurtla lapa kıvamına getirilmiş hâli, bal veya pekmezle yeniyor. Bu üçü, şehre gelen çoğu öğrencinin ilk denediği, sonra da özlediği yemekler arasında.

Artvin'in coğrafi işaretli ürünleri de mutfağın özgü tarafını gösteriyor. Puçuko, taze fasulyenin kurutulup pişirildiği bir yemek ve şehre has. Hopa laz böreği ismine bakıp aldanma; tatlı bir yemek. Şavşat ketesi, Hatila balı, Borçka demir elması ve Arhavi kestane balı da bölgenin kendi ürünleri; bunları merkezdeki pazarlarda veya küçük dükkânlarda bulmak zor değil. Dönem boyunca bunlardan en azından birini denemek, şehri tanımanın parçası gibi.

Bunların yanında Karadeniz'in ortak sofrasından gelen yemekler de sık karşına çıkıyor. Kuymak, hamsili pilav, karalahana sarması gibi lezzetler Artvin'e özgü değil, bölgenin genel mirası; ama burada da severek yeniyor, özellikle kış aylarında.

Ev yemeği kültürü öğrenciler arasında yaygın. Yurtta veya evde kalanların büyük kısmı haftanın çoğunu kendi yemeğiyle geçiriyor, dışarıda yemeği daha çok hafta sonu ya da özel bir buluşma günü için ayırıyor. Bu, şehrin küçük ve sakin ritmiyle de uyumlu bir alışkanlık.

Gece geç saatte yemek arayan biri için seçenekler sınırlı kalıyor. Büyük şehirlerdeki 7/24 açık zincirler burada yok; merkezdeki bazı yerler akşamın ilerleyen saatlerine kadar açık kalsa da, gece yarısından sonra bir şey bulmak şansa bağlı. Bu yüzden akşam yemeğini erken planlamak buradaki alışkanlıklardan biri.

Kahve ve çay kültürü de günlük hayatın bir parçası; ders arası merkezdeki küçük kafelerde buluşulup sohbet ediliyor. Büyük bir kafe zinciri beklemeden, daha yerel işletmelere gitmeyi kabullenen biri burada rahat ediyor.