Artvin'in ekonomisi büyük bir sanayi kentinin ekonomisi değil. Şehir küçük, iş imkânları sınırlı ve bu, öğrenci hayatını da doğrudan şekillendiriyor.

İlin ekonomik omurgası enerji üzerine kurulu. Çoruh üzerindeki baraj zinciri şehri "barajlar şehri" hâline getirmiş durumda. Bu, doğrudan bir iş kapısı açmıyor ama şehrin ekonomik atmosferini belirliyor: Artvin'de ticaret ve hizmet sektörü, büyük bir sanayi tabanından değil, kamu ve enerji yatırımlarının etrafında şekillenen daha dar bir ekonomiden besleniyor. Bunun sonucu, part-time iş arayan biri için seçeneklerin geniş olmaması. Kafeler, marketler, küçük işletmeler var ama büyük şehirlerdeki gibi çeşitli bir part-time iş piyasasından bahsetmek zor.

Tarım tarafında da benzer bir tablo var. Arazi yapısı düz büyük tarım alanlarına izin vermediği için tarım küçük ölçekli kalıyor. Bunun yerine öne çıkan asıl özgü ekonomik damar arıcılık. Macahel bölgesindeki saf Kafkas arısı, buranın kendi bal ekonomisini besleyen bir dayanak. Bu bir istihdam kanalı değil ama şehrin neyle geçindiğini anlamak açısından önemli bir ayrıntı: Artvin'in ekonomisi büyük fabrikalardan değil, orman, arı, enerji ve sınır ticaretinden geliyor.

Sınır kapısı da bu tablonun bir parçası. Gürcistan'a açılan geçiş, özellikle sınıra yakın ilçelerde ticari hareketlilik yaratıyor ama bu hareketlilik merkez kampüs hayatına çok sızmıyor. Günlük hayatta bunu hissetmekten çok, şehrin ekonomik kimliğinin bir parçası olarak duyuyorsun.

Staj ve kariyer açısından bakıldığında, üniversitenin kendi güçlü alanları öne çıkıyor. Orman fakültesi köklü bir geçmişe sahip ve bu alanda okuyanlar için bölgenin orman varlığı doğal bir uygulama zemini sunuyor. Tıbbi ve aromatik bitkiler alanında ihtisaslaşmış olması da bu bölümde okuyanlar için bölgeyle iç içe bir staj ve araştırma imkânı demek. Teorik bir ders değil, kapıdan çıkınca gördüğün bir doğayla çalışmak.

Öğrenci bütçesi açısından şehrin havası büyükşehirlerle kıyaslanmayacak kadar sakin. Pahalı ya da ucuz demek yerine şunu söylemek daha doğru: burada yaşam, harcama seçeneklerinin sınırlı olduğu, buna karşılık gündelik ihtiyaçların abartılı bir tüketim baskısı yaratmadığı bir düzen kuruyor. Alışveriş merkezi zincirleri, geniş bir eğlence sektörü ya da part-time iş yelpazesi beklemeden gelmek gerekiyor.

Mezuniyet sonrası kariyer resmi de bölüme göre değişiyor. Orman mühendisliği, çevre ve tıbbi-aromatik bitkiler gibi alanlarda bölgenin kendine özgü kaynakları bir avantaj sağlıyor. Ama daha genel bölümlerde mezun olanların büyük kısmı, iş fırsatları için büyükşehirlere yöneliyor. Nitekim ilin genç nüfusunun büyükşehirlere göç etmesi, iş imkânlarının sınırlı kalmasıyla doğrudan bağlantılı bir gerçek. Bu, dört yıl boyunca burada yaşamayı etkilemez ama mezuniyet sonrası planlama yaparken göz önünde bulundurulması gereken bir denklem.