Van'da dört yıl geçirmek, her şeyden önce bir mesafeyle barışmayı gerektiriyor: kampüs şehrin içinde değil, göl kıyısında, merkeze uzakta kendi başına duran bir yerleşke. Bu YYÜ'nün en belirleyici gerçeği ve tercih kararının da başlangıç noktası. Kampüs kendi hastanesi, kütüphanesi, sosyal alanları ve hatta Van Kedisi Araştırma Merkezi'yle neredeyse kendi ekosistemini kuruyor — yani her ihtiyaç için şehre inmek zorunda kalmıyorsun, ama bu aynı zamanda şehirle günlük teması da gevşetiyor. Merkeze her gitmek bir "çıkış" haline geliyor; kampüste kalıp geçirilen zaman, merkezde geçirilenden daha fazla oluyor. Bu düzen bazı adaylara rahat gelir — her şey elinin altında, kampüs hayatı kendi içinde bütün bir dünya kurar. Bazılarına ise izole hissettirebilir; şehrin nabzını her gün hissetmek isteyen, kampüs-dışı hayatı merkezî bir ihtiyaç olarak gören biri için bu mesafe gerçek bir uyum konusu olur.

Van Kedisi Araştırma Merkezi'nin kampüste yer alması, YYÜ'yü sıradan bir bölge üniversitesinden ayıran şeylerden biri. Bu sadece sevimli bir detay değil, üniversitenin uluslararası düzeyde tanınmasını sağlayan, ülkenin farklı yerlerinden ziyaretçi çeken kurumsal bir kimlik unsuru. Veteriner, ziraat ve biyoloji gibi alanlarda okuyan biri için bu, kampüste somut bir araştırma kültürünün varlığına işaret ediyor; diğer bölümlerdeki öğrenciler için ise günlük hayatın parçası olan, üniversiteye özgü bir ayrıntı.

Bu şehirde kimin rahat edeceği sorusuna gelince: büyük şehrin hızına, kalabalığına, saatler süren sosyal çeşitliliğine alışkın biri için Van'ın ritmi başta yavaş ve dar gelebilir; kampüs-merkez mesafesi bu hissi daha da belirginleştirir. Ama sakin bir düzende, dar ama kendi içinde bütün bir kampüs hayatında, doğaya ve farklı bir coğrafyaya yakın yaşamayı önemseyen biri için Van gerçek bir alternatif sunuyor. Kampüsün kendine yeterliliği, aslında ilk aylardaki adaptasyonu kolaylaştıran bir yapı da kurabiliyor — her şey bir arada olduğu için yeni gelen kendini kaybolmuş hissetmiyor, ama zamanla şehri daha yakından tanımak isteyenler bunun için bilinçli çaba göstermesi gerektiğini fark ediyor.

Akademik olarak üniversitenin köklü ve büyük bir devlet kurumu olduğu açık; hastaneli, çok fakülteli yapısı ciddi bir altyapıya işaret ediyor. Ama şehrin ekonomik ölçeğinin sınırlı olması, mezuniyet sonrası kariyer beklentisini bölgesel tutmayı gerektiriyor — büyük şehirdeki gibi geniş bir iş piyasasına kampüsten çıkar çıkmaz ulaşmak kolay değil, bu yüzden staj ve kariyer planlamasını daha aktif yürütmesi gerekenler için ek bir sorumluluk var.

Sonuçta Van'da üniversite okumak, şehrin kalabalığından çok kampüsün kendi düzenine güvenmeyi gerektiren bir tercih. Kampüs hayatını merkez alan, sakin bir ritme, farklı bir coğrafi deneyime açık, şehir merkezine her gün gitmeyi bir ihtiyaç değil bir tercih olarak gören adaylar için burada dört yıl geçirmek anlamlı olabilir. Merkezi hayatın kalbinde olmayı, günlük şehir hareketliliğini eğitiminin doğal bir parçası sayan adaylar içinse bu mesafe zamanla yorucu bir sınırlılığa dönüşebilir.