Van'da üniversiteye gitmek demek, çoğu zaman şehrin dışına doğru bir yolculuk demek. Yüzüncü Yıl Üniversitesi'nin Zeve Kampüsü göl kıyısında kurulu ve şehir merkezine yaklaşık 15 kilometre uzaklıkta; yani kampüs, "merkeze yürüyerek gidilir" mesafede değil, gerçek anlamda bir ulaşım aracı gerektiren bir konumda. Bu da gündelik ritmi büyük ölçüde belirliyor: sabah kampüse çıkmak, akşam merkeze inmek ya da yurda dönmek her seferinde bir dolmuş ya da otobüs beklemek anlamına geliyor. Şehir içi ulaşım büyük ölçüde özel halk otobüsleri ve dolmuşlar üzerinden yürüyor; sabah erken saatlerden gece belli bir saate kadar sefer olduğu söyleniyor, ama bu hatların güncel sıklığı ve özellikle gece saatlerindeki durumu net değil — yeni gelen birinin ilk haftalarda bunu deneyerek öğrenmesi gerekiyor. Genel kabul, günün erken saatlerinde ulaşımın rahat olduğu, gece geç saatlere doğru seçeneklerin azaldığı yönünde; bu yüzden akşam programlarını buna göre planlamak alışılan bir refleks hâline geliyor.

Şehir merkezi kendi içinde, günlük işler için yürünebilir bir ölçekte; ama kampüs-merkez hattı bu yürünebilirliğin dışında kalıyor, oradaki mesafe mutlaka bir araçla kapatılıyor. Bunun sonucu da şu: ulaşım, öğrenci bütçesinde küçük ama düzenli bir kalem olarak yer ediniyor.

Şehir dışına çıkış açısından Van'ın kendine has bir yanı var: havalimanı merkeze yakın sayılabilecek bir konumda ve birkaç büyük şehre doğrudan uçuş imkânı sunuyor, bu da özellikle tatil dönüşü memlekete gidiş-gelişi kolaylaştıran bir seçenek. Daha az bilinen ama Van'ı gerçekten ayırt eden bir ulaşım biçimi ise tren-feribot kombinasyonu: demiryolu Tatvan'dan Van'a göl üzerinden feribotla taşınıyor, yani karayolu kadar sık kullanılmasa da şehrin göl, tren ve sınır kimliğini bir araya getiren, başka pek çok şehirde rastlanmayan bir ulaşım deneyimi bu. Bu hat aynı zamanda Kapıköy üzerinden İran sınırına kadar uzanıyor; günlük öğrenci hayatının merkezinde olmasa da Van'ın "sınır şehri" kimliğinin ulaşımdaki karşılığı olarak hatırlanmaya değer. Karayolu tarafında ise çevre yolu çalışmalarıyla şehir içi ve transit trafiğin son dönemde düzenlendiği söyleniyor, bu da şehirlerarası otobüsle gidiş-gelişi büyük ölçüde standart bir deneyime dönüştürüyor.