Diyarbakır'a ilk adım atan öğrencinin kafasındaki "orta ölçekli, sakin bir Anadolu kenti" tahayyülü genelde ilk gün içinde dağılıyor. Şehir merkezi kalabalık, trafik yoğun, sokaklar hareketli — burası Güneydoğu Anadolu'nun en büyük ikinci kenti ve nüfus yoğunluğu açısından küçümsenecek bir yer değil. Otobüsten inerken ya da havalimanından merkeze doğru yol alırken karşılaşılan manzara "büyükşehir" hissini net veriyor; bu, kalabalıkta kaybolmak, anonim kalabilmek isteyen biri için rahatlatıcı olabiliyor, bazıları içinse ilk haftalarda biraz yoğun ve yorucu geliyor.

Kentin fiilen yaşandığı yer dört merkez ilçe etrafında şekilleniyor: Bağlar, Kayapınar, Sur ve Yenişehir. Bunlardan Kayapınar en kalabalık ilçe konumunda ve günlük hayatın büyük kısmı — alışveriş, sosyalleşme, barınma — bu dört ilçenin sınırları içinde akıp gidiyor. Yani şehir büyük olsa da gerçek yaşam alanı bu merkezi kesimle sınırlı kalıyor; "koca bir ili baştan sona tanımak" gibi bir dert yok, gündelik rutin belirli bir eksende kuruluyor.

Diyarbakır, Türkiye'nin Kürt nüfusun çoğunlukta olduğu en büyük kenti — bu, şehrin nüfus yapısına dair nötr bir gerçek. Bunun günlük yaşama, arkadaşlık kurmaya ya da iletişime nasıl yansıdığı konusunda kesin bir şey söylemek zor; her öğrencinin uyum süreci kendi çevresine, bölümüne, sosyalleşme biçimine göre değişiyor. Genel gözlem şu ki, farklı şehirlerden gelen üniversite öğrencisi kitlesi burada küçümsenmeyecek bir kalabalık oluşturuyor; bu da yeni gelenin kendini tek başına hissetmesini engelleyen bir tampon görevi görüyor — üniversiteli olmak, buraya "dışarıdan" gelmiş olmayı tek başına taşınması gereken bir yük olmaktan çıkarıyor.

Şehrin ölçeği büyük olduğu için gündelik hayat, küçük bir ilçe merkezinin sınırlı sosyal çevresinden ziyade daha çeşitli insan profiliyle karşılaşma ihtimali sunuyor — esnafından üniversite hocasına, farklı yaştan ve kesimden insana kadar. Bu da yeni gelen bir öğrencinin zamanla kendine ait bir çevre kurabileceği, tek bir mahalle ya da sosyal çemberle sınırlı kalmak zorunda olmadığı bir zemin anlamına geliyor.