Ankara'ya "üniversite şehri" diye bakmak, aslında birbirinden oldukça farklı yedi sekiz ayrı öğrencilik deneyimine aynı isim üzerinden bakmak demek. Bu yüzden burada asıl karar tek bir "Ankara'da okumak" kararı değil — hangi eksende okuyacağının kararı. Kızılay'ın hemen dibinde, her fakülteye yürüme mesafesinde bir merkez hayatı mı istiyorsun, yoksa kendi ormanı ve gölüyle çevrili bir kampüs-adasında mı; mahalleye gömülü, sokakla iç içe bir yerleşkede mi, yoksa köprü üzerinde ring otobüsüyle ulaşılan bir tepe kampüsünde mi — bu sorunun cevabı, kazandığın bölümden bile önce gündelik hayatını belirliyor. Aynı şehre "evet" demek, bu eksenlerden birine "evet" demek anlamına geliyor; ikisini karıştırıp genel bir "Ankara imajı" üzerinden karar vermek, adayı gerçek deneyimden uzaklaştırıyor.

Bu çeşitlilik aynı zamanda dikkat gerektiren bir tarafı da beraberinde getiriyor. Ankara'nın kurum haritası zaman içinde değişmiş bir harita; hangi fakültenin hangi üniversiteye bağlı olduğu, hangi yerleşkenin hâlâ aktif kullanıldığı gibi ayrıntılar yıllar içinde el değiştirebiliyor. Tercih öncesi bu bilgiyi ikinci elden, eski bir kaynaktan ya da genel geçer bir algıdan değil, doğrudan üniversitenin güncel sayfasından teyit etmek gerekiyor — burada okuyacak birinin en pratik tavsiyesi muhtemelen bu. "Bu fakülte şu üniversiteye bağlıydı" bilgisiyle karar vermek, birkaç yıl önce doğru olup bugün geçerliliğini kaybetmiş bir bilgiye yaslanmak riski taşıyor.

Bir başka nokta da unvan meselesi. Ankara'da birden fazla kurum kendini "ilk üniversite", "Cumhuriyetin ilk kurumu" gibi anlatılarla tanımlıyor; bu, hangisinin "gerçek" olduğuna dair kesin bir hüküm verilebilecek bir alan değil, kurumların kendi tarihsel bağlarına dayanan paralel anlatılar. Tercih yaparken bir üniversitenin böyle bir unvanı sahiplenmesini tek başına belirleyici bir üstünlük gibi okumamak, bunun yerine o kurumun bugün sunduğu programa, hocaya, imkâna bakmak daha sağlıklı bir karar zemini kuruyor.

Bütün bunların ışığında Ankara, kendi tercihini bilinçli yapabilen, "hangi eksende yaşayacağım" sorusunu sormaya istekli adaylar için güçlü bir seçenek. Birden fazla köklü devlet kurumunun, vakıf üniversitesinin ve farklı kampüs kültürünün bir arada bulunması, öğrenciye gerçek bir seçim alanı bırakıyor — istersen şehrin göbeğinde, istersen ormanın kenarında, istersen bir iş-kule kuşağının içinde okuyabiliyorsun ve bunların hiçbiri birbirinin taklidi değil. Kariyer ve akademik çevre açısından bu çok eksenlilik bir zenginlik: farklı disiplinlerin, farklı kurumsal kültürlerin aynı şehirde bir arada bulunması, tek bir kampüs balonunun dışına çıkma imkânı da veriyor.

Ama bu aynı çok eksenlilik, net ve tek parça bir "kampüs hayatı" beklentisiyle gelenler için biraz dağınık hissedilebilir. Küçük bir şehirde tek kampüs etrafında örülmüş, herkesin birbirini tanıdığı sıkı bir öğrenci kasabası havası bekleyen biri, Ankara'nın bu kadar çok merkezli, bu kadar parçalı yapısında zaman zaman yön bulmakta zorlanabilir; hangi çevrede kalacağını, hangi sosyal ağa dahil olacağını kendi başına inşa etmesi gerekir. Aynı şekilde, kararını sadece bir üniversitenin tanıtım anlatısına ya da eski bir bilgiye dayandıran, araştırmayı sevmeyen bir aday için bu şehrin kurumsal karmaşıklığı yanıltıcı olabilir.

Sonuç olarak Ankara, kendi tercihinin sorumluluğunu almaya hazır, farklı kampüs tiplerinden birini bilinçli seçebilen ve güncel bilgiye ulaşmak için biraz araştırma yapmaktan çekinmeyen adaylar için dört yılı iyi geçirilebilecek bir şehir. Tek tip bir öğrencilik senaryosu bekleyen ya da her şeyin kendisine tek bir merkezden sunulduğu bir yapı isteyen adaylar için ise, önce hangi eksende okuyacağını netleştirmesi, kararını ona göre vermesi gerekiyor.