Ankara'yı tanımlayan en temel şey aslında oldukça basit: burası bir başkent, ve başkent olmak şehrin kurumsal hayatını sürekli hareket hâlinde tutuyor. Üniversitelerin isimleri, sınırları, hangi fakültenin hangi kuruma bağlı olduğu zamanla değişebiliyor — bu yüzden Ankara hakkında okuduğun eski bir yazıda bir fakülteden bahsediliyorsa, bunu bugünün gerçeği olarak almadan önce güncel kaynaktan teyit etmekte fayda var. Şehrin üniversite haritası son on yılda gerçekten kökten değişti: büyük ve köklü kurumlardan yeni üniversiteler ayrılarak kuruldu, bazı vakıf üniversiteleri kapandı, bazı yerleşkeler şehrin bambaşka bir noktasına taşındı. Bu kötü bir şey değil, sadece şunu gösteriyor: Ankara'da "üniversite" durağan bir kurum değil, sürekli yeniden şekillenen bir yapı. Tercih sürecinde okuyacağın bölümün hangi fakülteye, hangi yerleşkeye bağlı olduğunu güncel kaynaktan kontrol etmek burada diğer şehirlere göre biraz daha önem taşıyor.

Bu değişkenlik şehrin kimliğiyle de ilgili bir şey anlatıyor aslında. Ankara'da hangi üniversitenin "ilk" ya da "kurucu" olduğu konusunda bile net bir mutabakat yok; hem köklü bir üniversite kendini Cumhuriyet'in ilk üniversitesi olarak tanımlıyor, hem de başka bir büyük kurumun kökleri Cumhuriyet'in ilk eğitim kurumlarına kadar uzanıyor ve aynı unvanı sahipleniyor. Bu küçük çekişme şehrin ruhuna dair bir şey söylüyor: Ankara, kurulduğu günden beri "kim önce vardı, biz nereden geliyoruz" sorusuyla yaşayan bir yer. Çünkü bu şehir sıfırdan, bir başkent inşa etmek amacıyla kurulmuş; her büyük kurum kendi kuruluş hikâyesini bu ortak anlatının bir parçası olarak taşıyor. Öğrenci olarak bunun sende yaratacağı somut bir his şu: hangi üniversitede okursan oku, o kurumun yalnızca bir eğitim yeri değil, şehrin kuruluş hikâyesine bağlı bir parçası olduğunu hissedeceksin. Binaların yaşı, bazı fakülte isimlerinin taşıdığı ağırlık, kampüs girişindeki tabelalardaki tarihler bunu sürekli hatırlatıyor.

Bunun ötesinde Ankara'nın genel karakterini tarif etmek gerekirse: burası gösterişli değil, daha çok işlevsel bir şehir; kendini kanıtlamaya çalışmayan, gündelik hayatını sakin bir düzende sürdüren bir yer. Dört yıl boyunca burada geçireceğin zaman muhtemelen daha kurumsal, daha planlı, daha "işini gören" bir ritimde akacak. Şehir seni sürekli bir şeyler yaşamaya zorlamıyor; kendi hayatını kurman, kendi rutinini oturtman için alan bırakıyor. Bu bazıları için durağan gelebilir, bazıları içinse tam aradıkları düzen bu olabilir — ama her hâlükârda Ankara'da geçirdiğin dört yıl, şehrin kendisi kadar, o şehrin içine kurduğun kurumla da şekillenecek bir deneyim olacak.