Rize'de dışarıda yemek yemek günlük hayatın sıradan bir parçası; ders arasında bir şeyler atıştırmaktan hafta sonu arkadaşlarla oturmaya kadar geniş bir yelpazede seçenek var. Kampüs çevresinde daha çok hızlı, pratik seçenekler öne çıkıyor — sabah dersine yetişecek biri için basit bir kahvaltılık veya pide dilimi almak zor değil. Ama esnaf lokantası çeşitliliği, farklı mutfak seçenekleri ve akşam oturmaya uygun mekânlar söz konusu olduğunda merkeze inmek daha cazip geliyor. Bu, haftanın belirli günlerinde merkeze bir "yemek çıkışı" yapmak, kampüs çevresindeki günlük rutine göre biraz daha özel bir ara vermek anlamına geliyor.

Geç saatte yemek bulma konusunda şehir çok büyük bir yer kadar zengin bir gece hayatı sunmuyor; yine de merkezde akşamın ilerleyen saatlerine kadar açık kalan esnaf lokantaları ve fırınlar var, özellikle hafta sonu akşamları için bu seçenekler işi görüyor.

Yöresel lezzetler açısından Rize'nin kendine ait, tescilli bir mutfağı olduğunu söylemek mümkün. Rize simidi (yerel adıyla kel simit) bunların başında geliyor — susamsız, sert dokulu, pekmezli suda haşlanıp fırınlanan bu simit buraya geldikten sonra alışılan, sabah kahvaltısına ya da ders arası atıştırmalığına dönüşen bir lezzet. Muhlama da mutlaka denenmesi gereken bir başka tat; mısır unu ve tereyağıyla yapılan bu yemek Rize'de sık karşılaşılan bir seçenek, ama aynı yemeğin bölgede "kuymak" adıyla da bilindiğini söylemek gerek — yani bu paylaşılan bir Karadeniz lezzeti, sadece Rize'ye özgü değil. Rize kavurması, Derepazarı pidesi ve tatlı tarafında pepeçura da denenmeye değer, özgün tatlar arasında.

Laz böreği de şehirde sıkça karşılaşılan ve sevilen bir tatlı, ama bu böreğin resmî tescilinin aslında Artvin tarafına ait olduğunu bilmekte fayda var — Rizeliler bu böreğe sahip çıksa da, bunu kesin bir "Rize'nin kendi ürünü" gibi sunmak doğru olmaz.

Günlük mutfağın temelinde bölgenin paylaşılan malzemeleri var: mısır ekmeği, karalahana ve hamsi, fasulye çeşitleri sofralarda sık görülüyor. Bunlar sadece Rize'ye özgü değil, bütün Doğu Karadeniz'de karşılaşılan bir mutfak tabanı; ama pratik sonucu şu — burada mısır ekmeği ya da karalahana yemeği bulmak, aramaya değer bir egzotiklik değil, gündelik bir seçenek.