Rize'ye ilk adım atan öğrencinin fark ettiği şeylerden biri, şehrin ölçeğinin küçüklüğü oluyor. Büyük bir metropolden gelen biri için bu ilk haftalarda şaşırtıcı olabiliyor: merkez kısa sürede tanıdık hale geliyor, aynı sokaklardan defalarca geçtiğini, aynı yerlerde aynı insanları gördüğünü fark ediyorsun. Büyükşehirdeki gibi kaybolma, anonim kalma hissi burada zayıf — bu hem bir rahatlık hem de bazıları için alışılması gereken bir değişiklik.

İl, merkez dışında oldukça küçük ilçelere bölünmüş durumda; nüfusun büyük kısmı merkezde toplanırken diğer ilçelere gidildikçe yerleşim hızla seyrekleşiyor. Bunun günlük hayata yansıması net: ders, arkadaş buluşmaları büyük ölçüde merkezde geçiyor, ilçelere çıkış ise daha çok hafta sonu gezisi ya da özel bir amaç için yapılan bir hareket olarak kalıyor. Merkezin dışına çıkınca karşılaşılan sakinlik, şehrin geri kalanının merkeze göre ne kadar farklı bir tempoda yaşadığını gösteriyor.

Rize, son yıllarda nüfusunda hafif bir gerileme yaşayan illerden biriymiş; bunun genellikle gençlerin eğitim ya da iş için başka şehirlere gitmesiyle ilişkilendirildiği söyleniyor. Bunun öğrenci için karşılığı şu: üniversite, şehrin genç nüfusunun önemli bir kısmını oluşturuyor, bu da öğrencilerin şehir içinde nispeten görünür olmasını sağlıyor. Kampüs çevresinde ya da merkezde dolaşırken öğrenci olmak, büyük bir kalabalığın içinde erimek yerine şehrin günlük ritmine belirgin biçimde dahil olmak anlamına geliyor.

Bölgenin nüfusu içinde tarihsel olarak Laz ve Hemşin kimliği yer alıyor; bu, Rize'nin demografik dokusunun bir parçası ve zaman zaman bu çeşitliliğin izlerine günlük hayatta rastlanabiliyor. Bunun sosyal hayata nasıl yansıdığını kesin bir kalıba oturtmak zor — bazı öğrenciler yerel halkla iletişimin kolay ve sıcak olduğunu aktarıyor, ama bunu genel bir izlenim olarak okumak, garanti bir deneyim olarak değil.

Küçük ölçekli bir ilde okumanın en somut sonucu, yeni gelen birinin uyum sürecinin nispeten hızlı işlemesi — şehir kompakt olduğu için insan, mekân ve rutinle tanışıklık kurmak diğer büyük şehirlere göre daha az zaman alabiliyor. Yine de bu, herkesin aynı hızda ısınacağı anlamına gelmiyor; farklı bir şehirden, farklı bir sosyal ortamdan gelen biri için ilk aylar hâlâ bir alışma dönemi olarak geçebiliyor.