Ordu'da dışarıda yemek yemek günlük hayatın sıradan bir parçası — ders arası bir şeyler atıştırmaktan hafta sonu arkadaşlarla oturmaya kadar yeme içme kültürü seni dışlamıyor, tam tersine gündelik ritmin içine kolayca oturuyor. Kampüs çevresinde öğle arası hızlı çözümler bulmak zor değil; asıl hareketli, çeşitli ve akşamları da canlı kalan yer şehir merkezi. Ders çıkışı ya da hafta sonu merkeze inenler için seçenek kampüsün hemen dibindekinden daha geniş, o yüzden günlük hızlı ihtiyaçlar kampüs civarında karşılanıp, oturup vakit geçirmek merkeze bırakılıyor.

Mutfağın belkemiği fındık — ama burada dikkat edilmesi gereken bir nokta var: fındık Ordu'nun sofrasında sürekli karşına çıkan bir malzeme, tatlılardan kahvaltılıklara kadar her yerde, ama bu paylaşılan bir zenginlik; yani "sadece burada" diye bir şey değil, kıyı Karadeniz'in ortak lezzet dili. Ordu'yu ayıran asıl şey, coğrafi işaretle tescillenmiş yerel tatlar: Kabataş helvası, Ordu helvası, Perşembe'nin ceviz helvası gibi isimler buraya has, ve buraya gelenlerin çoğu bir noktada bunlardan birini mutlaka tatmış oluyor — genelde bir arkadaşın "bunu denemeden gitme" ısrarıyla. Yayla pancarı turşusu ya da taflan turşusu gibi ekşi-tuzlu lezzetler de sofralarda sık görülüyor, ilk gelenler için biraz alışılmadık ama zamanla sevilen tatlar arasına giriyor.

İncecik hamurlu, yumurtalı "Ordu yağlısı" şehre özgü bir isim olarak öne çıkıyor; hızlı, doyurucu ve öğrenci bütçesine uygun bir seçenek olarak günlük hayata girmesi kolay. Bunun yanında Gürcü mutfağının izleri de sofrada kendini gösteriyor — sarımsak, tavuk, ceviz ve safranla yapılan zeytiyani gibi yemekler, şehirde ilk kez karşılaşılan, alışılmadık ama merak uyandıran tatlardan. Karalahana çorbası, mısır ekmeği, hamsili yemekler ise Karadeniz'in geneline yayılan, Ordu'nun da payına düşen ortak sofra kültürü; bunları burada da bulmak mümkün ama "Ordu'ya özgü" diye sunmak yanlış olur, bölgenin her şehrinde benzer şekilde karşına çıkıyor.

Geç saatte bir şeyler yeme ihtiyacı olduğunda merkezde seçenek bulmak genelde mümkün, özellikle hafta sonları; kampüse yakın bölgede ise akşam saatleri sonrası seçenekler daralıyor, bu yüzden gece geç vakit bir şeyler yemek isteyenler çoğunlukla merkeze iniyor. Genel olarak şehirde yemek kültürü ne aşırı lüks ne de sıradan — ev yemeğine yakın, mevsimlik ve yöresel malzemeye dayanan bir mutfak, ve bu da bütçe ile alışkanlık açısından fazla yabancılık çektirmeyen bir tablo ortaya çıkarıyor.