Ordu'nun ekonomisi denince akla ilk gelen şey fındık, ve burada yaşayan biri bunu kitaptan değil pazardan, esnaftan, gazete başlıklarından öğreniyor. Türkiye'nin fındık üretiminde en önde gelen ili olması sadece bir istatistik değil, şehrin nabzını belirleyen bir gerçek: hasat döneminde şehrin ritmi değişiyor, esnafın elindeki para akışı fındık fiyatlarına göre iniş çıkış yapıyor, hatta bazı yıllar "fındık kaç para" sohbeti kahvehane muhabbetinin ana konusu oluyor. Öğrenci için sonucu şu: Ordu'nun ekonomisi büyük ölçüde tek bir ürüne bağlı, yani şehirde çeşitlenmiş bir iş piyasası ya da büyük ölçekli sanayi kümesi beklemek gerçekçi değil. Bu da genel bir yaşam maliyeti algısını şekillendiriyor — pahalı ya da ucuz demek yerine şöyle söylemek daha doğru: şehir, büyük metropollerin rekabetçi ve şişkin fiyat düzenine sahip değil, ama bu bolluk anlamına da gelmiyor; daha çok orta ölçekli bir taşra ekonomisinin dengeli ama sınırlı imkânları var.

Bu tablo, part-time iş arayan öğrenci için de belirleyici. Kafeler, marketler, kırtasiyeler, yemek sektöründe dönemsel iş bulmak mümkün, özellikle yaz aylarında fındık hasadıyla bağlantılı geçici işler de bir seçenek olarak öne çıkıyor. Ama İstanbul veya Ankara gibi şehirlerde alışılan geniş yelpazeli part-time sektörü — çağrı merkezleri, büyük zincir mağazalar, yoğun etkinlik sektörü — burada aynı ölçekte yok. Yani öğrenci bütçesine katkı sağlayacak bir iş bulmak imkânsız değil ama seçenek çeşitliliği sınırlı, bu yüzden bu genelde ana geçim kaynağı değil, cep harçlığı desteği olarak görülüyor.

Staj ve kariyer tarafında tablo biraz daha karmaşık. Ziraat, gıda mühendisliği, tarım ekonomisi gibi fındık ve tarımsal üretimle doğrudan bağlantılı bölümler için Ordu aslında saha tecrübesi açısından zengin bir laboratuvar; üretim, işleme, ihracat zincirinin içinde yaşayarak öğrenmek burada mümkün. Sağlık alanındaki bölümler için de şehirdeki hastane ve sağlık kurumları belli bir staj imkânı sunuyor. Ama mühendislik, teknoloji, finans gibi büyük şehirlerin sunduğu kurumsal staj ağına sahip sektörler için Ordu'nun sunabileceği fazla bir şey yok — bu alanlardaki öğrenciler genellikle yaz stajlarını başka bir şehirde, çoğunlukla İstanbul ya da Ankara'da arıyor.

Bu noktada şehrin nüfus hareketliliği de resmi tamamlıyor: Ordu'da yaşayan Ordulu sayısından çok daha fazla Ordulu, başka şehirlerde yaşıyor. Bu sadece bir demografik ayrıntı değil, aslında yerel ekonominin genç işgücünü ne kadar tuttuğunun bir göstergesi. Üniversiteyi burada bitiren öğrencinin de mezuniyet sonrası benzer bir yol izlemesi sık görülen bir örüntü — bölümüne göre kariyer fırsatları büyük şehirlerde daha geniş olduğu için, dört yıl boyunca kurulan hayat genellikle mezuniyetle birlikte başka bir şehre taşınıyor. Bu, Ordu'da okumanın kötü bir tarafı değil, sadece gerçekçi bir beklenti: şehir, öğrencilik yıllarında sakin ve yönetilebilir bir yaşam sunarken, kariyer basamaklarının çoğu için sıçrama noktası olmaktan çok bir başlangıç noktası rolü oynuyor. Bunun istisnası yine tarım, gıda ve sağlık gibi yerel ekonomiyle iç içe geçmiş alanlar; bu bölümlerden mezun olanlar için Ordu'da kalıp kariyer kurmak daha mantıklı bir seçenek olabiliyor.