Ordu'da ulaşımın ilk kuralı, şehrin coğrafyasını kabul etmek. Dar bir kıyı şeridi var, arkasında hemen yükselen bir yamaç, bu yüzden şehir içi hareket "düz git" mantığıyla değil, "aşağı-yukarı" mantığıyla işliyor. Cumhuriyet Yerleşkesi şehir merkezinin biraz dışında konumlanmış; sabahları merkeze inen ya da merkezden kampüse çıkan dolmuş ve otobüs hatlarını kullanmak öğrenci hayatının parçası. İlk haftalarda bu hatları öğrenmek biraz zaman alıyor ama bir dönem sonra sabah rutini oturuyor — ders saatine göre hangi saatte evden çıkılacağı, hangi minibüsün ne zaman geleceği artık ezbere biliniyor.

Şehrin kendine has bir toplu taşıma parçası da var: Boztepe teleferiği. Turistik bir gezinti aracı gibi görünse de günlük hayatta gerçek bir ulaşım hattı gibi çalışıyor — sahildeki merkezden şehrin üstündeki Boztepe'ye kısa sürede çıkarıyor. Yamaç yukarı yürüyerek çıkmak yorucu olduğu için, o taraflarda oturan ya da o tarafa işi düşenler için teleferik gündelik bir alışkanlığa dönüşebiliyor; sıradan bir güzergâh gibi kullanılıyor.

Merkezin kendisi kıyı şeridi boyunca uzandığı için genelde yürünebilir. Sahil hattında yürüyerek gezmek, ders çıkışı merkeze inmek zor değil; asıl fark yükseğe çıkmaya çalıştığında ortaya çıkıyor, orada yokuşlar devreye giriyor. Gece ulaşımı konusunda şehir orta ölçekli bir kentin ritmini taşıyor; gece geç saatlerde toplu taşıma sıklığı gündüze göre azalıyor, bu yüzden geç saatte dışarıda olanlar genelde arkadaş grubuyla birlikte hareket etmeyi ya da eve dönüş saatini önceden planlamayı tercih ediyor.

Şehir dışına çıkış söz konusu olduğunda Ordu'nun elinde ciddi bir avantaj var: Gülyalı'da, deniz üzerine dolgu yapılarak inşa edilmiş Ordu-Giresun Havalimanı. Türkiye'de ve Avrupa'da bu yöntemle yapılan ilk havalimanlarından biri olması bir yana, öğrenci için asıl anlamı şu — dönem başı ve sonu memlekete gidiş-geliş, uçağın denizin üzerine iniyormuş hissi veren pistine indiği andan itibaren, kampüse çok kısa bir yolculukla bağlanıyor. İlk kez valizle gelen biri için bu kısa mesafe, şehre adım atışı kolaylaştıran bir detay oluyor. Havalimanının Trabzon ile Samsun'un tam ortasında sayılabilecek bir konumda olması da şehri kara yoluyla bu iki kente bağlıyor; sahil yolu üzerinden ilerleyen bu güzergâh, hafta sonu başka bir şehre kaçamak yapmak isteyenler için kullanılan doğal rota.

İlin kendi içindeki ulaşım ise biraz daha katmanlı. Ordu, sahildeki büyük ilçelerden iç kesimdeki dağlık ilçelere kadar geniş bir yelpazeye yayılan on dokuz ilçeden oluşuyor; bu da erişimin her yere aynı kolaylıkta olmadığı anlamına geliyor. Sahil boyunca uzanan ilçelere ulaşım genelde rahat ve kısa sürerken, güneye, dağlık kesime doğru gidildikçe yol daha uzun ve yorucu hâle geliyor. Öğrenci için sonuç şu: şehir merkezinde ya da kıyı kesiminde yaşıyorsan günlük hayat ulaşım açısından fazla dert çıkarmıyor, ama bir sebeple iç ilçelere gitmen gerekiyorsa bunu günübirlik bir iş olarak değil, biraz zaman ayırman gereken bir yolculuk olarak planlamak gerekiyor.