Nevşehir'de yemek meselesi büyük ölçüde nerede ders aldığına bağlı şekilleniyor. Kampüs çevresinde öğrenciye seslenen esnaf lokantaları, dönerciler, pideciler yoğun; ders arası veya çıkışında hızlı ve doyurucu bir şey yemek isteyenler bu hatta kalıyor. Merkeze inmek biraz daha vakit ve keyif meselesi — akşamüstü arkadaşlarla çarşıya inip oturarak yemek yeme, kampüs çevresindekinden farklı bir tempo sunuyor. İkisi arasında kesin bir "ucuz-pahalı" ayrımından söz etmek yerine, kampüs çevresinin günlük, hızlı ihtiyaçlar için; merkezin ise hafta sonu ya da özel bir akşam için tercih edildiğini söylemek daha doğru.

Şehrin esnaf kültürü lokanta-kebapçı-pideci üçgeninde kendini gösteriyor; kafe kültürü büyük şehirlerdeki kadar çeşitli değil ama kampüs çevresinde öğrenci yoğunluğuna göre şekillenmiş, oturup ders çalışılabilecek ya da arkadaşla buluşulacak birkaç mekân her zaman var. Geç saatte karnın acıktığında seçenek daralıyor — büyük şehirlerdeki gibi her saat açık geniş bir yeme-içme ağı beklenmemeli; buna karşın döner, tost, fast-food tarzı birkaç nokta gece belli bir saate kadar kapı açık tutuyor.

Mutlaka denenmesi gereken lezzetlere gelince, Nevşehir'in kendi coğrafi işaretli ürünleri öne çıkıyor. Nevşehir simidi klasik yuvarlak simitten farklı; kenarları düz, dikdörtgene yakın bir biçimde yapılıyor ve doğal mayası sayesinde günler geçse de tazeliğini koruyabiliyor — kampüse giderken ya da ders arasında atıştırmalık olarak sık başvurulan bir seçenek. Testi kebabı bölgenin en bilinen yemeklerinden biri; toprak testide pişirilip servis anında kırılması hem görsel hem lezzet açısından mutlaka bir kere denenmesi gereken bir deneyim, ama bunun bölgedeki neredeyse her restoranın menüsünde bulunan, tüm Kapadokya'yla paylaşılan bir klasik olduğunu bilmek gerek — sadece Nevşehir'e özgü sanılmamalı. Kabak çekirdeği de bölgenin yetiştirdiği en tanıdık çerezlerden; şehirde gezerken poşetle satılan kavrulmuş çekirdek görmek sıradan bir sahne. Derinkuyu fasulyesi, çömlekte pişen kuru fasulye, tık tık mantı, köftür gibi daha az bilinen ama yerel sofralarda karşılaşılan lezzetler de var — bunlar turistik menülerde değil, esnaf lokantalarının günlük listesinde çıkıyor karşına. Tatlı tarafında dolaz gibi yerel bir isim duyulabiliyor; mantı, tarhana, pekmez gibi İç Anadolu'nun ortak sofra kültürü de burada aynı şekilde yaşıyor, bunları sahiplenmek yerine paylaşılan bir mutfak mirası olarak görmek daha doğru bir çerçeve.

Genel olarak Nevşehir'de dışarıda yemek yemek zor bir mesele değil; seçenekler büyük şehirlerdeki çeşitlilikte olmasa da günlük ihtiyacı karşılayacak kadar yeterli, ve şehrin kendi ürünleri sayesinde menüde her zaman "buraya has" bir şey bulmak mümkün.