Sağlık konusunda şehrin ölçeği devreye giriyor: Nevşehir orta-küçük ölçekli bir il merkezi olduğu için hastaneye gitmek, bir uzmana görünmek büyük şehirlerdeki gibi saatlerce kuyrukta beklemek anlamına gelmiyor genellikle. Bir sağlık sorunu olduğunda merkezdeki hastaneye gidip işini aynı gün halletmek mümkün oluyor; bu, özellikle ilk kez ailesinden ayrı yaşayan birinci sınıf öğrencisi için rahatlatıcı bir ayrıntı. Kampüsün günlük küçük sağlık ihtiyaçlarına (basit muayene, ilaç, check-up) ne ölçüde cevap verdiğini kesin söylemek zor; bu tür ihtiyaçlar için genelde şehir merkezine inmek gerekiyor, ki merkezin küçüklüğü bu gidiş-gelişi de fazla yormuyor.

Spor tarafında şehrin kendi coğrafyası devreye giriyor: Nevşehir'in bulunduğu yüksek plato, açık havada yürüyüş ya da bisiklet gibi aktiviteleri yaz aylarında oldukça keyifli hâle getiriyor — sabah erken saatlerde ya da akşamüstü, hava henüz ısınmadan veya serinlemişken dışarı çıkmak yaygın bir alışkanlık. Kışın ise tablo değişiyor; soğuğun sert geçtiği ve kar yağışının görüldüğü dönemlerde açık hava sporu bir hevesten çok bir zorunluluk hâline geliyor, bu aylarda kapalı alanlara yönelmek daha mantıklı geliyor. Üniversitenin spor imkânlarına dair salon, saha ya da kulüp çeşitliliği konusunda kesin bir tablo çizmek bu noktada mümkün değil; bu ayrıntıyı üniversitenin kendi spor birimlerinden teyit etmek daha sağlıklı olur. Genel olarak söylenebilecek şey, şehrin temposunun düşük olmasının spora zaman ayırmayı zorlaştırmadığı — mesele daha çok mevsimin buna izin verip vermediği.