Nevşehir'de dört yıl geçirmek, her şeyden önce sakin bir ritmi kabullenmekle ilgili. Şehir küçük ve orta ölçekli, gündelik hayat hızlı akmıyor, sürprizler az. Bu, İstanbul veya Ankara gibi büyük şehirlerin kalabalığından, trafiğinden, seçenek bolluğundan uzaklaşıp kendine odaklanmak isteyen, sakin bir düzende ders çalışmayı verimli bulan biri için gerçek bir avantaj. Ama sürekli hareket, kalabalık, "her an bir şeyler oluyor" hissiyle beslenen biriyse, ilk dönemden sonra bu sakinliği durgunluk olarak hissedebilir ve zorlanabilir.

Üniversitenin adı — Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi — tesadüfen seçilmiş değil; bünyesindeki Hacı Bektaş Veli Araştırma ve Uygulama Enstitüsü ve yayımlanan SÜREK dergisi, kurumun kimliğinde bu ismin sadece etikette kalmadığını gösteriyor. Bu, özellikle Alevilik-Bektaşilik kültürü, Anadolu inanç tarihi veya bu alanlarda akademik çalışma yapmak isteyenler için üniversiteyi ayırt edici kılan bir yön. İlgisi olmayan biri için bu detay günlük hayatı değiştirmez ama kurumun nasıl bir akademik omurgaya sahip olduğunu anlamak isteyenler için önemli bir işaret.

Kimler için doğru bir tercih olduğuna gelirsek: sakin bir şehirde, kalabalıktan uzak, kendi ritmini kurabileceği bir ortamda okumak isteyenler; şehrin küçüklüğünü kısıtlama değil, odaklanma fırsatı olarak görebilenler; bütçesini büyük şehir maliyetlerinden bağımsız düşünmek isteyenler burada rahat eder. Turizm, gastronomi, sosyal bilimler veya inanç-kültür çalışmaları gibi alanlara ilgi duyanlar için şehrin kendine has dokusu ekstra bir motivasyon kaynağı olabilir.

Zorlanabilecekler de var: büyük şehrin sunduğu geniş sosyal ve kültürel çeşitliliği, kalabalık kampüs hayatını, sürekli değişen bir gündemi arayan biri burada eksiklik hissedebilir. Aynı şekilde şehir merkezinde geçirdiği zamanın büyük bölümünü canlı bir gece hayatı veya yoğun bir etkinlik takvimiyle doldurmak isteyenler, dört yılın sonunda "daha fazlasını kaçırdım" hissine kapılabilir.

Genel olarak Nevşehir, gösterişli değil ama dürüst bir üniversite deneyimi sunuyor: küçük şehrin getirdiği sakinlik ve kendine has bir kimliği olan bir kurum, buna karşılık sınırlı bir sosyal çeşitlilik ve büyük şehir imkânlarından yoksunluk. Adayın kendine sorması gereken soru şu: dört yılını sakin bir yerde, kendi kimliğini bulmuş bir üniversitede mi geçirmek istiyor, yoksa kalabalığın, çeşitliliğin ve sürekli hareketin içinde mi? Cevap birinciyse burası gerçekten düşünülebilecek bir yer; ikinciyse muhtemelen başka bir şehir daha uygun olur.