Muğla'da dışarıda yemek yemek günlük hayatın doğal bir parçası; ders çıkışı bir şeyler atıştırmak ya da akşam arkadaşlarla oturup sohbet etmek için seçenek bulmak zor değil. Hafta içi kampüse yakın esnaf lokantaları tercih edilirken, hafta sonu merkeze inip biraz daha geniş bir seçenek yelpazesi aranıyor — merkez, hem çeşit hem oturup vakit geçirme açısından daha hareketli bir hava taşıyor, kampüs çevresi ise günlük ve pratik ihtiyaçlar için daha kestirme bir alan.

Sofraya oturduğunda en çok adı geçen isim Muğla saraylısı oluyor; aslen Yörük geleneğinden gelen, bayram ve düğün sofralarının vazgeçilmezi olan bu tatlı coğrafi işaret tescilli bir ürün ve şehirde ilk denenen lezzetlerden biri haline geliyor. Yanına büryan kebabı, ekşili döş dolması ya da çıtırmık helvası gibi Menteşe sofrasına özgü yemekler eklenince, buradaki mutfağın tek bir klişeye sığmadığını fark ediyorsun. Büryan gibi bazı isimlerin ülkenin başka yerlerinde de farklı biçimlerde karşına çıkabileceğini bilmekte fayda var — burada da "Muğla usulü" bir hazırlanışı var, ama bu ismi yalnız buraya ait sanmamak lazım.

Kahvaltı sofrasında bal hemen göze çarpıyor. Çam balının şehirle özdeşleşmiş olması boşuna değil; kahvaltıya bir kavanoz çam balı koymak, kısa sürede sofra kimliğinin doğal bir parçası haline geliyor, tıpkı yerel halkın yıllardır yaptığı gibi.

Geç saatte karnın acıktığında bulman zor olmuyor; hem kampüs çevresinde hem merkezde gece geç saate kadar açık kalan esnaf var, özellikle sınav dönemlerinde bu tür yerler bir nevi buluşma noktasına dönüşüyor. Yemek konusunda elini kolunu bağlayan bir kısıtlama yok; hem hızlı ve pratik seçenekler hem de oturup uzun uzun sohbet edilecek mekânlar bir arada bulunuyor, tercih tamamen o günkü ihtiyaca ve keyfe kalıyor.