Sabah kampüse gitmek herkes için aynı ritmi izliyor: yerleşkenin büyük kısmı merkezden değil, Menteşe'ye bağlı Kötekli mahallesinde, yani merkeze birkaç kilometre uzaklıkta bir noktada. Gün, merkezden Kötekli'ye minibüs, otobüs ya da servisle gidiş-gelişle şekilleniyor; kampüs kendi başına bir mahalle gibi durduğu için oraya varmak şehir içi bir yolculuk, ama uzun sürmeyen bir yolculuk. Evin merkezdeyse günü iki noktalı bir hat üzerinde kuruyorsun, yurt ya da kampüs çevresindeyse bu mesafe hiç problem olmuyor.

Şehre ilk gelişte fark edilen bir başka şey, Muğla'nın demiryolu ağı bulunmayan illerden biri olması. Yani şehre tren bileti alıp inmek diye bir seçenek yok; herkes ya karayoluyla ya da havayoluyla geliyor. Bu yüzden ilk gün otogar ya da havalimanından başlayan bir güzergâhla tanıyorsun şehri. Havayoluyla gelenler için şehir iki havalimanının ortasında bir konumda: Dalaman ve Milas-Bodrum havalimanları arasında kalıyor, hangi havalimanına inileceği genelde biletin uygunluğuna göre değişiyor. MUTTAŞ'ın işlettiği hatlardan biri doğrudan Menteşe Otogarı ile Milas-Bodrum Havalimanı arasında çalışıyor; bu hattın toplam süresi kabaca bir saat civarında, yani dönem başı ve sonu gidiş-gelişleri planlarken hesaba katman gereken, ama günü bozacak kadar uzun olmayan bir süre.

Denize açılan tarafta durum biraz daha belirsiz: merkeze en yakın kıyı noktası olan Akyaka/Gökova'ya mesafe konusunda net bir rakam vermek zor, kimi zaman yarım saatlik kimi zaman biraz daha uzun bir yolculuktan söz ediliyor. Net olan şu ki hafta sonu denize inmek istediğinde bu, günü uzatmayan ama planlamayı gerektiren bir çıkış; sabah çıkıp akşam dönülebilecek bir mesafe olarak biliniyor, ama kesin bir "yarım saat" garantisi vermek doğru olmaz.

İl içindeki diğer noktalara ulaşım ise şehir içi bir hareketlilikten çok gerçek bir yolculuk gibi işliyor. Örneğin Fethiye'ye giden bir hat Köyceğiz, Ortaca ve Dalaman üzerinden ilerliyor; yani Muğla'nın ilçeleri arasında gidip gelmek, aynı şehrin farklı mahalleleri arasında gidip gelmekten çok, ilçeden ilçeye seyahat etmek anlamına geliyor. Zihninde net bir ayrım oluşuyor böylece: günlük hayat merkez-Kötekli hattında dönüyor, kıyı ilçelerine gitmek ise ayrı bir plan, ayrı bir gün gerektiren bir çıkış oluyor.

Merkezin kendisi, ölçeği itibarıyla yürünebilir bir yer; günlük işler için sık sık dolmuşa ya da özel araca ihtiyaç duymadan hareket etmek mümkün. Gece ulaşımının nasıl işlediği ise dönem içinde yerel gözlemle netleşecek bir detay.