Karaman'a ilk gelenleri asıl şaşırtan şey, şehrin büyüklüğüne göre beklenmedik bir hızlı tren bağlantısına sahip olması. Karaman Garı, Ankara'dan gelen hattın son durağı; bu şehri bir anda İç Anadolu'nun demiryolu ağına doğrudan bağlıyor. Konya'ya gitmek bir ders arası kadar kısa sürüyor, hafta sonu bir arkadaşı görmeye ya da alışverişe çıkıp aynı gün dönmek gayet mümkün. Ankara'ya sabah çıkıp akşam dönülebilir, İstanbul ise uzun ama imkânsız olmayan, özellikle tatil dönüşlerinde tercih edilen bir yolculuk. Bu tren bağlantısı, "büyük şehirlerden tamamen koptum" hissine kapılmayı önlüyor; İstanbul'dan ya da Ankara'dan gelenler için memlekete gidiş-geliş demiryoluyla epey rahatlıyor.

Bunun karşılığında Karaman'ın kendi havalimanı yok. Uçakla bir yere gitmek isteyen için en yakın seçenek Konya; hava yoluyla bağlantı için önce kara ya da demiryoluyla oraya geçmek gerekiyor. Bu, özellikle dönem başı ve sonu gibi yoğun geliş-gidiş zamanlarında planı biraz karmaşıklaştırıyor; direkt değil, bir aktarma adımıyla düşünmek gerekiyor. Ama gündelik hayatta bu eksiklik pek hissedilmiyor, çünkü asıl kullanılan hat zaten tren.

Şehir merkezinin kendisi ulaşım açısından yorucu değil. Karaman büyük olmadığı için markete gitmek, arkadaşla buluşmak gibi işler çoğunlukla yürüyerek ya da kısa bir dolmuş yolculuğuyla hallediliyor. Kampüsün asıl yerleşkesi il merkezinde; buraya günlük gidiş-geliş çoğu öğrenci için rutine oturan bir hareket. Ermenek ve Kazım Karabekir'deki birimlerde okuyanlar için tablo farklı — bu ilçeler merkeze uzak kaldığından günlük yaşam ayrı bir ritimde ilerliyor, şehir merkeziyle bağ daha seyrek kuruluyor.

Gece ulaşımında büyük bir şehir gibi yoğun bir hat ağı yok; akşamdan sonra hareket etmek isteyen, gündüze göre daha sınırlı seçeneklerle karşılaşıyor. Bu yüzden geceye kalan planlarda taksi ya da önceden ayarlanmış bir dönüş genelde daha güvenilir.

Şehir dışına araçla çıkmak isteyenler için kara yolu da işlevsel; Konya'ya karayoluyla da kısa sürede ulaşılabiliyor. Güneye, Akdeniz kıyısına inmek isteyenler için yol Toroslar üzerinden geçen dağlık bir hat izliyor; kıyıya gitmek düz bir ova yolculuğu değil, biraz zaman ve dikkat isteyen bir güzergâh. Karaman'da öğrenci olmak, şehir içinde ayaklarına güvenen, şehirlerarası hareket için tren saatlerine göre planlama yapmayı öğrenen bir yaşam demek.