Karaman'a ilk gelenleri genelde iki şey şaşırtıyor: yazın havanın kuruluğu, kışın ise soğuğun keskinliği. Şehir yüksek bir ovada kurulu olduğu için hava yıl boyunca yumuşak seyretmiyor, uçlarda yaşanıyor — buna alışmak birkaç ay alabiliyor, özellikle deniz kıyısından ya da daha ılıman bir yerden gelenler için.

Kış aylarında sabah erken derse gitmek gerçek bir mesele haline geliyor. Soğuk kuru ve keskin, bazı sabahlar don var, kar da yılın belli dönemlerinde şehri kaplıyor. Yurttan ya da evden çıkmadan önce kalın mont, bere, eldiven gibi malzemeleri ciddiye almak gerekiyor; "hafif kışlık" bir gardıropla gelenler ilk ayda pişman oluyor. Rüzgârlı günlerde soğuk daha da batıyor, o yüzden katmanlı giyinmek burada bir alışkanlığa dönüşüyor.

Yaz ise tam tersi bir tablo çiziyor — sıcak ama nemsiz, kavurucu değil kuru bir sıcaklık. Öğleden sonra dışarıda yürümek yorucu olabiliyor, ama gölgeye girince ya da akşam olunca hava hızla serinliyor; bu da yaz akşamlarını dışarıda geçirmeyi keyifli kılıyor. Kampüs hareketliliğinin de yaz aylarında zaten azaldığını, öğrencilerin büyük kısmının bu dönemi şehirden uzakta geçirdiğini eklemek lazım.

İlkbahar ve sonbahar burada uzun sürmüyor; kışla yaz arasında kısa bir geçiş yaşanıyor. Bu kısa dönemler genelde en keyifli zaman dilimi olarak anılıyor — ne aşırı sıcak ne aşırı soğuk, dışarıda vakit geçirmek için en uygun hava bu aylara denk geliyor.

İl genelinde tek bir iklimden söz etmek de doğru olmaz aslında. Merkezdeki kampüs ve şehir hayatı bu kurak-karasal ritmi yaşarken, ilin güneyine, Toroslara doğru uzanan ilçelerine gidildiğinde hava belirgin biçimde yumuşuyor. Şehrin ovadaki yüzüyle güneydeki dağlık kesimi aynı havayı paylaşmıyor — bu, fark edilen ama günlük hayatı doğrudan etkilemeyen bir ayrıntı, çünkü üniversite hayatının neredeyse tamamı merkezde geçiyor.

Hava koşulları kampüse ulaşımı imkânsız hale getirmiyor, ama kışın soğuğa hazırlıklı olmak, yazın da güneşten ve kuruluktan rahatsız olmayacak şekilde hareket etmek gerekiyor. Bavula hem kalın bir mont hem hafif yazlık kıyafetler koymak, burada dört mevsimi olduğu gibi yaşayacağının bir işareti.