Sağlık konusunda İzmir'in büyük bir şehir olmasının rahatlığı hemen hissediliyor. Devlet ve özel hastane seçenekleri bir arada bulunuyor, herhangi bir sağlık sorununda "bu şehirde bulamam" kaygısı yaşanmıyor. Kampüsün hangi bölgede olduğu burada biraz fark yaratıyor: Narlıdere-Balçova aksındaki öğrenciler için Dokuz Eylül Üniversitesi Hastanesi artık metro hattı üzerinde bir durak — bu, acil bir durumda ya da rutin bir kontrolde hastaneye gitmenin otobüs beklemeden, doğrudan bir raylı sistem durağından inip ulaşılabilecek kadar basit olduğu anlamına geliyor. Çiğli tarafında da benzer bir kolaylık var; tramvay hattı doğrudan bölge hastanesine uğruyor. Yani sağlık hizmetine erişimin kolay olup olmadığı büyük ölçüde hangi kampüste okuduğuna bağlı, ama genel eğilim olumlu yönde — şehrin raylı sistem planlaması hastaneleri de kapsayacak şekilde düşünülmüş.

Ege Üniversitesi'nin kuruluşundan beri tıp alanında güçlü bir geçmişi olması, şehirdeki sağlık altyapısının rastgele değil köklü bir birikimle şekillendiğini gösteriyor. Bu günlük hayatta doğrudan hissedilen bir şey olmasa da arka planda bir güven duygusu oluşturuyor: İzmir'de sağlıkla ilgili ciddi bir ihtiyaç doğduğunda çözümün uzakta olmadığını bilmek, özellikle ailesinden uzakta yaşayan bir öğrenci için rahatlatıcı bir ayrıntı.

Kampüs içi sağlık desteğine gelince, çoğu üniversitede temel bir sağlık birimi bulunuyor ve küçük şikâyetler için öğrenciler önce burayı deniyor; daha ciddi durumlarda şehir merkezindeki hastanelere yönlendirme yapılıyor. Bunun ötesinde her üniversitenin kendi işleyişi biraz farklılaşabiliyor, o yüzden net bir genelleme yapmak yerine üniversitenin kendi sağlık hizmetlerini tercih döneminde ayrıca sormak faydalı olur.

Spor tarafında İzmir'in açık havaya çıkmayı kolaylaştıran bir yapısı var. Kışın soğuk ve don günlerinin azlığı, yazın da uzun sürmesi, açık hava sporlarına ayrılan sezonu genişletiyor; koşu, bisiklet, yürüyüş gibi aktiviteler yılın büyük bölümünde rahatça yapılabiliyor. Kültürpark bu konuda şehir merkezine yakın öğrencilerin en çok kullandığı alanlardan biri — içindeki koşu pisti ve yeşil alan, ders arasında ya da akşamüstü kısa bir spor molası için tercih ediliyor. Deniz kıyısındaki yürüyüş ve bisiklet parkurları da benzer şekilde değerlendiriliyor; bu tür alanlar özellikle yoğun bir sınav döneminin ardından kafa dağıtmak isteyenler için pratik bir seçenek oluyor.

Üniversitelerin kendi bünyesinde spor salonu, halı saha ya da fitness alanı gibi imkânlar sunması yaygın bir durum; kapsamı kampüse göre değişse de bu tesisleri kullanma şansı büyük ölçüde var. Şehir merkezinde ya da mahallelerde de bağımsız spor merkezleri bulmak zor değil, dolayısıyla kampüs dışında bir seçenek arayan için de alan sınırlı sayılmaz. Genel tablo şu: İzmir'de sağlığa ulaşmak ya da spor yapacak bir yer bulmak gündelik hayatta büyük bir dert olarak çıkmıyor; asıl belirleyici olan, kampüsün şehrin hangi köşesinde olduğu ve buna göre en yakın hastane veya spor alanının hangisi olduğunu öğrenmek.