Çanakkale'de ulaşımı anlamanın en kısa yolu boğazı anlamaktan geçiyor. Kent, boğazın en dar noktasına kurulu olduğu için karşı yakaya geçmek burada bir gezi değil, günlük hayatın sıradan bir parçası. GESTAŞ'ın işlettiği Çanakkale-Kilitbahir ve Çanakkale-Eceabat feribot hatları kent içi ulaşımın omurgasını oluşturuyor; Eceabat hattı gün boyu, kesintisiz işlediği için karşıya geçmek işe gitmek kadar sıradan bir eylem hâline geliyor. Yoğun saatlerde tarife beklemeden sefer yapıldığı oluyor, yani "bir sonraki feribota yetişeyim" telaşı büyük şehirlerdeki metro kaçırma telaşına benziyor, ama iskelede bekleme süresi genelde kısa.

Kampüse gidiş geliş günü şekillendiren asıl rutin. Terzioğlu'na şehir otobüsleriyle ulaşılıyor ve sabah dersine yetişecek öğrenci için bu hat üzerinden planlama yapmak alışkanlık hâline geliyor. Merkezin kendisi küçük ve toplu olduğu için günlük ihtiyaçların çoğu — yurda dönmek, ders çıkışı çarşıya inmek, arkadaşla buluşmak — yürüyerek hallediliyor; araca ya da toplu taşımaya bağımlı kalmadan şehrin büyük kısmını gezmek mümkün. Gece saatlerinde şehir içi ulaşım seçenekleri gündüze göre azalıyor, bu yüzden geç saatte planlar genelde yürüme mesafesindeki yerlerle ya da arkadaş grubuyla birlikte hareket etmek üzerine kuruluyor.

Şehrin hemen dışına açılan yerler için işler biraz farklı işliyor. Truva ören yeri merkeze yaklaşık 37 kilometre uzakta olduğu için kendiliğinden gidilecek bir mesafe değil; Tevfikiye yönüne giden minibüslerle ya da araçla ulaşmak gerekiyor, yani bir günlük gezi olarak düşünmek lazım. Gelibolu Tarihî Alanı ise tamamen karşı yakada, Eceabat feribot hattıyla geçiliyor; özellikle 18 Mart ve 25 Nisan tarihlerinde bu hat üzerindeki yoğunluk gözle görülür şekilde artıyor. Adalara gitmek kendi başına ayrı bir planlama gerektiriyor: Gökçeada'ya Kabatepe'den, Bozcaada'ya Geyikli'den kalkan ayrı feribot hatlarıyla ulaşılıyor, yani hafta sonu adaya çıkmak önce o iskeleye varmayı, sonra feribota yetişmeyi içeren iki aşamalı bir yolculuk demek.

Rüzgâr burada ulaşımı doğrudan etkileyen bir unsur. Şiddetli poyraz ya da lodos estiğinde feribot seferleri iptal olabiliyor, bu da karşı yakaya ya da adalara o gün geçme planını aniden bozabiliyor. Kara yolunda ise 1915 Çanakkale Köprüsü, Lapseki-Gelibolu arasında kesintisiz bir alternatif sunuyor; ama bu güzergah kent merkezinden değil Lapseki üzerinden işlediği için günlük şehir içi geçişin yerini tutmuyor, daha çok İstanbul yönüne kara yoluyla giden trafiğin güzergâhı. Güney ilçelere, Ayvacık ve Küçükkuyu tarafına gidiş de son yıllarda Kaz Dağları'ndaki tünellerle epey kısalmış durumda.

Şehir dışına, özellikle İstanbul'a gitmek isteyenler için birkaç seçenek var: özel araçla ya da otobüsle saatler süren bir yolculuk, ya da havayoluyla çok daha kısa bir seçenek. Ancak Çanakkale Havalimanı küçük ölçekli bir iç hat havalimanı ve şu an tek bir noktaya tarifeli sefer düzenliyor, yani doğrudan İstanbul uçuşu aramak yerine tatile ya da eve dönerken otogardan kalkan otobüs tercih ediliyor genellikle.