Balıkesir'de üniversite okumak, günün büyük kısmını yolda geçirmeyi de öğrenmek demek. Çünkü Balıkesir Üniversitesi'nin Çağış Yerleşkesi şehir merkezinde değil. Bigadiç yolu üzerinde, merkeze on yedi kilometre uzaklıkta bir kampüs bu. Sabah dersine yetişecek her öğrencinin gündeminde ilk soru şu oluyor: servisi mi kaçırdım, minibüsü mü beklesem.

Kampüse ulaşım büyük ölçüde belediye otobüsleri ve minibüslerle sağlanıyor. Kampüs yakınında duran G1 hattı bu rotanın bel kemiği. Sabahları bu hat ve minibüsler dolup taşıyor, özellikle ilk derse yetişmeye çalışanlar için. Kendi aracı olmayan öğrenciler gününü bu sefer saatlerine göre kuruyor. Erken çıkmayı öğreniyorsun, çünkü bir sonraki aracı beklemek bazen dersin ilk yarısını kaçırmak anlamına geliyor.

Kampüs yolunun bir de başka bir yüzü var. Bigadiç istikameti aynı zamanda bölgenin bor işletmelerinin bulunduğu güzergâh. Yani her gün kampüse giderken geçtiğin yol, sadece bir okul yolu değil, Balıkesir'in sanayi geçmişiyle de kesişen bir hat. Bunu fark etmek için jeoloji bilmene gerek yok; servis camından dışarı baktığında şehrin sadece tarım ve turizmden ibaret olmadığını hissediyorsun.

Şehir içi ulaşımda merkez yürünebilir ölçekte. Karesi ile Altıeylül arasındaki günlük hareket, yürüyüş ve kısa otobüs yolculuklarıyla hallediliyor. Ama kampüs-merkez hattı bambaşka bir mesele. Gece geç saatte merkezden kampüse ya da yurda dönmek isteyen biri için sefer sıklığı gündüz kadar rahat değil, bu yüzden akşam planları çoğunlukla son servis saatine göre şekilleniyor.

İl dışına çıkış Balıkesir'in gerçek boyutunu gösteriyor. Bu il tek merkezli değil, üstelik ikinci bir devlet üniversitesi olan Bandırma Onyedi Eylül Üniversitesi de kendi ilçesinde ayrı bir yaşam kuruyor. "Öbür kampüse gitmek" ya da "kıyı ilçedeki arkadaşı ziyaret etmek" burada çoğu zaman şehir içi bir hareket değil, saatlerle ölçülen bir yolculuk oluyor. Çünkü il merkezi denizden uzak bir ova kenti; kıyıdaki ilçelere gitmek özel araçla bile bir saati bulan bir yol demek. Bu yüzden "hafta sonu denize inelim" cümlesi burada günübirlik kolay bir plan değil, önceden düşünülmesi gereken bir çıkış.

Şehirlerarası ulaşımda tren önemli bir seçenek. Bandırma-Balıkesir-İzmir hattında çalışan ekspresler, özellikle İzmir yönüne gidenler için otobüse alternatif oluyor. Otogar merkezde, İstanbul, Ankara ve İzmir'e düzenli seferler var. İstanbul'a gitmek isteyenler için otoyol bağlantısı da yolu kısaltmış durumda; Bursa üzerinden ilerleyen bu hat, önceki yıllara göre şehirlerarası ulaşımı gözle görülür biçimde hızlandırmış.

Kışın bu tabloya bir değişken daha ekleniyor. İç kesimlerde don ve kar görülebiliyor, bazı kış günlerinde yoğun kar yağışı bölgeyi çevre illere bağlayan yolları geçici olarak kapatabiliyor. Hafta sonu memlekete gitmeyi planlayan biri, kış aylarında hava durumunu da hesaba katmayı öğreniyor. Bu her hafta yaşanan bir şey değil ama Balıkesir'de ulaşımın sadece sefer saatlerine değil, mevsime de bağlı olduğunu gösteren bir gerçek.

Gündelik ritim özetle şöyle kuruluyor: kampüse gidiş-geliş servis ve minibüs saatine bağlı, şehir içi hareket yürünebilir, ama şehir dışına ya da ilin öbür ucuna gitmek gerçek bir yolculuk. Balıkesir'de yaşamak, bu üç farklı ölçeği aynı anda idare etmeyi gerektiriyor.