Balıkesir'e ilk gelenleri genelde kış şaşırtır. Ege kıyısında okuyacağını düşünüp gelen biri, merkezde kendini bambaşka bir iklimde bulur. Burası sahil şehri gibi ılık geçmiyor; kışın gerçekten kışını yaşıyorsun. Sabahları don olağan, arada kar da düşüyor. Bazı kış sabahları yerde beyaz bir tabaka görüp kampüse öyle çıkıyorsun.

Bunun sebebi ilin üç ayrı iklim kuşağına bölünmüş olması. Ege tarafında deniz etkisi baskınken, iç kesimde ve merkeze yakın bölgelerde kara etkisi ağır basıyor, Marmara tarafında da kendine has bir yapı var. Merkezde ya da Çağış'ta okuyorsan muhatap olduğun taraf, o iç-karasal taraf. "Balıkesir'de deniz var, ılık geçer" beklentisiyle gelenlerin çoğu bunun böyle olmadığını ilk kışta anlıyor.

Bu yüzden kışlık kıyafet burada gerçekten şart. Kalın mont, bot, eldiven atlatılacak bir aksesuar değil. Özellikle sabah erken derse gidenler için soğuk ve don, günün en can sıkıcı kısmı. Bazı yıllarda kar kalınlaşınca il çevresindeki yollarda ulaşım güçleşiyor; İzmir, Bursa ya da Kütahya yönüne giden yolların yoğun kar nedeniyle kapandığı dönemler oluyor. O zaman hem şehir içi hem şehirlerarası hareket biraz yavaşlıyor, herkes biraz daha eve kapanıyor.

Yaz ise tam tersi bir tablo çiziyor: sıcak ve kurak geçiyor, ama nemli-bunaltıcı bir sıcaklık değil bu. Akşamları serinlemesi kolay, dışarıda oturmak rahat. Asıl keyifli dönem ise ilkbahar ve erken sonbahar. Hava ne çok sıcak ne çok soğuk oluyor, kampüs çevresinde ya da merkezde yürümek bu aylarda gerçekten güzelleşiyor.

Yani dört mevsim hissedilen, geçişleri belirgin bir iklimden bahsediyoruz. Bunun hem iyi hem kötü tarafı var. İyi tarafı, her mevsim bir öncekinden farklı hissettiriyor, monotonluk yok. Kötü tarafı ise kışın biraz uzun ve soğuk sürmesi. Kısa süreliğine kar keyifli olsa da, hafta boyu sürünce derse gidiş çıkış biraz yorucu hâle geliyor.