Bakü'de yemek konusu, öğrenci hayatının en rahat işleyen kısımlarından biri. Kampüs civarında da merkezde de karnını doyuracağın çok seçenek var; asıl mesele nereye ne zaman gideceğini öğrenmek. Ders arası hızlı bir şeyler atıştırmak istediğinde esnaf lokantaları ya da küçük büfeler devreye giriyor, akşam arkadaşlarla oturup uzun uzun sohbet edilecek bir yemek için ise merkezdeki mekânlar daha cazip geliyor. İki düzen de birbirini dışlamıyor; hafta içi pratik, hafta sonu biraz daha keyifli bir ayrım kendiliğinden oturuyor.

Yemek kültürünün merkezinde plov var — pirinç, et ve baharatların bir araya geldiği, çeşidi bol bir yemek; bazısı tatlımsı kuru meyveli, bazısı daha sade servis ediliyor. Bunun yanında qutab denen, ince hamurun yeşilliklerle doldurulup sacda pişirildiği bir lezzet var ki bir kere denendikten sonra sık sık aranan bir şeye dönüşüyor. Piti, güveç kıvamında bir et-nohut yemeği; düşbərə ise yoğurtlu, minik hamur parçalarından oluşan bir çorba — soğuk günlerde tam yerini buluyor. Patlıcan, domates ve biberin ayrı ayrı doldurulduğu "üç bacı dolması" da masada sık karşına çıkan bir başka klasik. Bunların yanında lüle kebabı gibi bölgede paylaşılan bir tat da var; Adana kebaba benzetilerek anlatılsa da kendi karakterini koruyor. Pakhlava ise Türk baklavasına yakın ama kendi tarifiyle hazırlanan bir tatlı, özellikle bayramlarda karşına çıkıyor.

Gündelik hayatta en çok alıştığın şey belki de çay ritüeli oluyor. Çay burada armudu denen armut biçimli bardaklarda, yanında küp şeker ve genellikle ceviz ya da incir reçeliyle servis ediliyor; ders çalışırken ya da arkadaşlarla sohbet ederken elinde hep bir bardak çay bulunması, zamanla günün doğal bir parçası hâline geliyor. Kahve kültürü aynı yaygınlıkta değil, o yüzden buluşma teklifleri genelde "çaya gel" şeklinde oluyor. Yemeklerde zeytinyağından çok tereyağı ve kuyruk yağı kullanıldığını fark edeceksin — Ege ya da Akdeniz mutfağına alışkın biri için bu küçük bir uyum süreci gerektirebilir.

Geç saatte bir şeyler yemek istediğinde merkezde sorun yaşamıyorsun; özellikle akşam saatlerinde hareketli kalan sokaklarda açık mekân bulmak zor değil. Üniversitenin bulunduğu semtte Türk mutfağına yakın seçeneklerin de bulunduğu söyleniyor — bu, ilk haftalarda kendini eve daha az yabancı hissetmek isteyenler için rahatlatıcı bir ayrıntı, ama her yerde aynı yoğunlukta olmayabilir, yerinde görüp karar vermek en doğrusu. Mutfağın kendine has bir kimliği var; Türk mutfağıyla akraba ama birebir aynısı değil, o yüzden burada yemek yemek zamanla kendi başına küçük bir keşif hâline geliyor.