Bakü'de günlük hayatın omurgası metro. 1967'de açılmış bu hat, Türk dünyasındaki ilk metro olma özelliğini taşıyor — yani buraya gelince alışılmadık bir şeyle değil, epeydir oturmuş, işleyen bir sistemle karşılaşıyorsun. Üç hat şehri baştan başa kesiyor; günlük rutinini büyük ölçüde metro etrafında kuruyorsun, sabah dersine giderken, akşam merkeze inerken referans noktan hep bir istasyon adı oluyor. BakıKart edinip dolduruyorsun, otomatlar istasyonlarda hazır; bir kere alışkanlık hâline gelince şehirde hareket etmek karmaşık gelmiyor.

Metronun yanında otobüs ağı da şehrin her mahallesine yayılmış durumda; metronun ulaşmadığı noktalarda otobüs devreye giriyor, "bu semte nasıl gidilir" sorusunun cevabı genelde metro+otobüs kombinasyonu oluyor. Bolt burada da aktif ve yaygın; Türkiye'deki hesabın doğrudan çalışıyor, bu da özellikle geç saatte ya da elin ağırken pratik bir çözüm sunuyor.

Havalimanından şehre ilk giriş genelde iki şekilde oluyor: ya Bolt/taksi ile doğrudan, ya da havalimanı ile merkez arasında 7/24 çalışan Aero Express otobüsleriyle. İkinci seçenek bütçeyi düşünenler için mantıklı bir alışkanlık hâline geliyor, özellikle dönem başı-sonu gidiş gelişlerinde.

Şehir içi ulaşımda İçerişehir istasyonu ve Sahil istasyonu gibi noktalar, tarihi merkeze ve sahil bulvarına inişi kolaylaştırıyor; "bugün biraz yürüyeyim" dediğin günlerde bile metro seni büyük ölçüde şehrin can damarına bırakıyor. Bakü Garı'nın 28 May istasyonuyla metroya bağlı olması, şehir dışına çıkışı da bu ağın bir parçası hâline getiriyor; Bakü-Tiflis-Kars hattı üzerinden Kars'a kadar trenle gitme ihtimali, tatil dönüşlerinde akla gelebilecek bir seçenek.

Yürünebilirlik konusunda şehir merkezi ve öğrencinin sık uğradığı aksların çoğu yaya dostu; ama Bakü'nün rüzgârlı havası düşünüldüğünde kışın uzun yürüyüşler herkesin tercih edeceği bir şey olmayabilir, o noktada metro yine devreye giriyor. Ulaşım, ilk haftalarda öğrenilmesi gereken ama alışıldıktan sonra günlük hayatı zorlaştırmayan, aksine kolaylaştıran bir sistem olarak öne çıkıyor.