Aksaray'a ilk gelişin, otobüs yolculuğunun son saatleriyle başladığı sık görülen bir şey. Ankara tarafından gelirken yol uzun ve düzken, bir noktadan sonra ufukta tek başına yükselen bir dağ silueti beliriyor — şehre girmeden önce görülen bu ilk büyük işaret, akılda kalan ilk görüntü oluyor genelde. Ova bu kadar düzken bir dağın böyle aniden karşına çıkması ilk kez gelenleri şaşırtıyor; şehir daha görünmeden bile bir yer duygusu oluşuyor.

Kente girince dikkat çeken ikinci şey yolların çokluğu. Her yöne giden tabelalar, sürekli geçiş yapan tırlar, kamyonlar, mola veren araçlar — Aksaray'ın kavşak üzerinde bir şehir olduğunu daha ilk gün hissediyorsun. Buraya gelmek de, buradan bir yere gitmek de neredeyse her zaman karayoluyla oluyor; bu, şehirle ilk tanışmanın doğal bir parçası ve zamanla alışılan bir ritme dönüşüyor.

Plakayı fark etmek de ilk günlerin küçük bir anısı: 68, alfabetik sıradan çıkan bir numara, ve bunun sebebini merak eden öğrenci şehrin bir dönem il olmaktan çıkıp sonra yeniden il olduğunu öğreniyor. Küçük ama şehri tanımaya başlarken akılda kalan bir ayrıntı bu — Aksaray'ın bugünkü haliyle "yeniden kurulmuş" bir idari kimliği olduğunu hatırlatıyor.

Şehir merkezine indiğinde gözün ilk takıldığı yapı genelde Eğri Minare oluyor. Hafifçe yana yatmış duruşuyla, kırmızı tuğlasıyla kalabalığın arasında hemen fark ediliyor; ilk haftalarda bir arkadaşına yol tarif ederken ya da buluşma noktası belirlerken bu minareyi referans almak yaygın bir alışkanlık. Şehrin eski dokusu da yalnızca bu tek yapıyla sınırlı değil; merkezde dolaşırken karşına çıkan taş işçiliği, kemerler, eski han kalıntıları gibi izler, Aksaray'ın Selçuklu dönemine uzanan bir mimari miras taşıdığını hissettiriyor — bu doku, şehrin günlük yürüyüş güzergâhlarına sessizce karışmış durumda.

Genel atmosfer olarak Aksaray ilk günlerde büyük bir şehrin kalabalığını değil, daha sakin ve düzenli bir günlük hayatı hissettiriyor; bu ilk haftalarda biraz durağan bulunsa da zamanla alışılıyor, hatta bazıları bunu ders çalışmaya uygun bir ortam olarak yorumluyor. İlk izlenim genelde birkaç hafta içinde netleşiyor: şehir kendini hemen ele vermiyor, ama insanı da yormuyor. Aksaray'ı tek kelimeyle anlatmak gerekirse, ağızlardan en çok çıkan kelime "sakin" oluyor — hem şehrin temposu hem de ilk günlerin verdiği tedirginliğin yerini bırakan duygu için.