Ağrı'ya sonbaharın sonunda gelen biri için ilk gerçek şaşkınlık genelde ekim sonu ya da kasım başı geliyor — hava daha "normal" bir kışa hazırlanırken burada kar çoktan gündelik hayatın parçası olmuş oluyor. Şehir Türkiye'nin en sert karasal iklim kuşaklarından birinde kurulu, ve bu soyut bir bilgi olmaktan çıkıp çok geçmeden elle tutulur hale geliyor: sabah kampüse çıkarken ayakkabı seçimi bir anda ciddi bir mesele oluyor, yurt odasında battaniye sayısı artıyor, dışarıda birkaç dakikadan fazla durmak bile plan gerektiriyor. Kışın burada kısa bir mevsim değil, aylarca süren bir düzen olduğunu anlamak zaman almıyor; kalın mont, bot, atkı-bere gibi kış ekipmanı burada lüks değil gündelik zorunluluk.

Kar, çoğu öğrencinin geldiği şehirlerdeki gibi birkaç günlük bir hatıra değil, aylarca yerde kalan bir gerçeklik. Bu da günlük ritmi doğrudan şekillendiriyor: yollarda buzlanma ihtimaline karşı biraz erken çıkmak, kampüse yürürken adımları temkinli atmak, hava durumu uygulamasını sık sık açmak buradaki öğrenci hayatının parçası haline geliyor. Kar yağışı yoğunlaştığında derse gidiş biraz zahmetli oluyor, ama şehir kışa alışkın olduğu için hayat genelde durmuyor — sadece yavaşlıyor. Buranın söylenegelen çok düşük soğuk rekorları da boşuna değil; iklimi daha ılıman bir yerden gelen biri için gerçekten alışılması gereken bir eşik bu.

Yaz ise beklenmedik şekilde kısa ve keskin geçiyor. Gündüzleri güneş oldukça sert vurabiliyor, ama akşamlar yine de serinliyor — yani yazın ortasında bile üzerine bir şeyler almadan dışarı çıkmak bazen yanlış bir tercih oluyor. Bu kısa yaz dönemi, dışarıda vakit geçirmeyi, kampüs çevresinde yürüyüş yapmayı ya da arkadaşlarla dışarıda oturmayı en çok tercih ettiğin zaman dilimi; çünkü geri kalan aylar bu kadar elverişli değil. İlkbahar ve sonbahar oldukça kısa sürüyor, neredeyse bir geçiş anı gibi hissediliyor — yağmurdan çok yine kar bekleniyor bu dönemlerde de, dolayısıyla "ilkbahar geldi, hava artık ısındı" rahatlığı burada geç geliyor.

Kışın soğuk sabahlarında sis de sık karşılaşılan bir manzara; kampüse giderken ya da sabah erken derse yetişmeye çalışırken hava bazen bulanık ve donuk görünüyor. Bütün bunlar bir araya geldiğinde ortaya çıkan tablo şu: Ağrı'da hayatı asıl şekillendiren mevsim kış, ve buraya gelen öğrencinin en çok alışması gereken şey soğuğun şiddeti değil, süresi. Kısa süren bir soğuk dalgasına katlanmak başka, aylarca süren bir kış ritmine göre hayatını kurmak başka bir şey — buradaki öğrenci deneyimi büyük ölçüde bu ikinciye göre şekilleniyor.