Zonguldak'ta yemek kültürü büyük ölçüde denizle iç içe; şehir kıyıya kurulu olduğu için hamsi, palamut, istavrit gibi balıklar sofraların değişmez parçası — ama bu paylaşılan bir Karadeniz alışkanlığı, yalnız buraya özgü bir şey değil. Yine de mevsimine denk gelirsen kıyıdaki lokantalarda taze balık yemek, özellikle sonbahar-kış aylarında, buraya gelen birçok kişinin keşfettiği küçük bir keyif oluyor.

Şehre özgü olan tat daha çok Devrek tarafından geliyor. Devrek cevizli kömeci ve Devrek beyaz baklavası resmî olarak tescilli ürünler; merkezde her zaman kolayca bulunmasa da fırsat düştüğünde denenmesi tavsiye edilen, gerçekten "buraya özgü" diyebileceğin lezzetler. Kızılcık (kiren) da yöresel bir meyve — pazarlarda, bazen ev yapımı reçel ya da tatlı olarak karşına çıkabilir. Ereğli pidesi ve pumpum çorbası ise yerel gururla anılan, ama Karadeniz'in genelinde benzerleri bulunan paylaşılan lezzetler arasında; yine de Ereğli tarafına geçenlerin mutlaka denediği şeyler.

Günlük öğrenci hayatına gelince, kampüsün nerede olduğu yeme-içme rutinini biraz belirliyor. ZBEÜ'nün yerleşkeleri farklı ilçelere yayıldığı için, hangi kampüste okuduğuna göre çevrendeki esnaf lokantaları ve kafeler de değişiyor; ana kampüste okuyanlar günlük yemek ihtiyacını daha çok kampüs çevresindeki küçük esnafla, şehir merkezine inenler ise daha geniş bir seçenek yelpazesiyle karşılıyor. Merkeze indiğinde lokanta, kebapçı, pideci gibi klasik seçenekler kolayca bulunuyor; büyük şehirlerdeki gibi kalabalık bir gece hayatı yok ama akşam saatlerinde de kapalı kalan bir merkez de değil — özellikle ders çıkışı arkadaşlarla merkeze inip bir şeyler yemek buradaki alışkanlıklardan biri.

Geç saatte yemek bulmak büyük şehirlerdeki kadar çeşitli değil; şehir küçük ve tempo daha erken kapanıyor, bu yüzden gece geç saatlere kalanlar seçeneklerin sınırlandığını fark edebiliyor. Yine de kahvehaneler ve birkaç esnaf lokantası akşamın ilerleyen saatlerine kadar açık kalabiliyor, özellikle merkezdeki ana caddelerde. Genel olarak dışarıda yemek yemek bütçeye göre planlanabilir bir alışkanlık; haftanın büyük kısmı kendi mutfağında ya da kampüs yemekhanesinde geçip, hafta sonları ya da özel günlerde dışarıda yemek tercih ediliyor.