Munzur Üniversitesi'nin düzenlediği konferans, panel ve kültürel içerikli etkinlikler oluyor; ama büyük bir şehrin üniversitelerindeki gibi haftalık yoğunlukta bir etkinlik takvimi beklememek gerekir. Şehrin ölçeği kültürel hayatın da temposunu belirliyor — az ama zaman zaman anlamlı içerikli etkinlikler oluyor, sürekli bir hareketlilik değil.

Şehrin en görünür kültürel hareketliliği yaz sonuna denk gelen Munzur Kültür ve Doğa Festivali'nde yaşanıyor. Temmuz sonunda düzenlenen festival yalnız merkezle sınırlı kalmıyor, Nazımiye, Pülümür, Hozat, Ovacık ve Pertek'e de yayılıyor; açılışta kortej ve davul-zurnayla halay geleneği var, Yeraltı Çarşısı Meydanı bu günlerde şehrin buluşma noktasına dönüşüyor. Sanat Sokağı ve Mameki Parkı da festival döneminde canlanan mekânlar arasında. Yılın geri kalanında Seyit Rıza Meydanı zaman zaman dinleti ve tiyatro etkinliklerine ev sahipliği yapıyor, ama bunlar sürekli değil; böyle bir etkinliğe denk gelmek biraz şansına da bağlı.

Sinema, düzenli tiyatro sahnesi veya konser kültürü açısından şehir büyük merkezlerle kıyaslanamaz; büyük şehirden gelenler bu tarafta bir boşluk hissedebilir, özellikle sık sık konsere gitmeye ya da vizyon filmlerini kaçırmadan takip etmeye alışık olanlar için. Bu durum kültürel hayatın zayıflığından çok ölçeğinden kaynaklanıyor — kalabalık bir şehrin sunduğu çeşitlilik burada yok.

Buna karşılık Tunceli Müzesi, şehirdeki en dikkat çekici kültürel duraklardan biri. Eskiden askerî kışla olan bina bugün bir müzeye dönüşmüş durumda ve Avrupa'nın en iyi müzeleri arasında ödül almış bir yer; içindeki tarih bölümü Dersim'in geçmişiyle, inanç bölümü ise Alevilikle ilgili panolar ve ritüelleri anlatan bir sergiyle karşılıyor ziyaretçiyi. Buraya gidenler için müze yalnız bir gezi noktası olmaktan çıkıp şehrin kendi tarihiyle yüzleştiği bir yer hissi veriyor.

Kültürel hayatın bir parçası da inanç merkezli mekânlar. Munzur Gözeleri halk arasında kutsal kabul edilen bir ziyaret yeri; Nazımiye'deki Düzgün Baba Türbesi de bölge için benzer bir anlam taşıyor. Buraya gidenler genellikle bunu sıradan bir gezi gibi değil, yerel halkın inanç pratiğine saygıyla yaklaşılması gereken bir ziyaret olarak anlatıyor; sessiz, dokunulmadan izlenmesi gereken bir atmosfer olduğunu söylüyorlar.

Şehrin adının Dersim mi Tunceli mi olması gerektiği yönündeki tartışma da zaman zaman gündelik sohbetlerin ve kültürel söylemin bir parçası olarak karşına çıkabiliyor; bu, şehri tanıma sürecinde fark edeceğin, tarihsel ağırlığı olan bir katman. Kültürel hayatın bu kadar tarih ve inançla iç içe geçmiş olması, şehri sadece etkinlik takvimi üzerinden değil, taşıdığı hafıza üzerinden de tanımayı gerektiriyor.