Tokat'ta yemek denince aklına ilk gelen şey aslında tek bir yemek: Tokat kebabı. Ama burada yaşayan biri için bu bir turistik detay değil, şehrin mutfak kimliğinin merkezinde duran bir şey. Kebap dediğimiz o klasik şiş-kebap değil; etin, sebzenin (biber, patlıcan, domates, patates, soğan, sarımsak) bir arada, kendine özgü bir ocakta pişirildiği bir yemek. Şişlerin ocağın ortasındaki yatay demire asılıp iki yandan odun ateşiyle pişmesi, damlayan yağın alttaki tepside toplanması — bu pişirme tekniğini başka hiçbir şehirde göremezsin, bir kere görünce neden bu kadar konuşulduğunu anlıyorsun. Öğrencilerin çoğu bunu ailesi ziyarete geldiğinde ya da özel bir gün olduğunda tercih ediyor; her gün gidilen bir mekân değil ama Tokat'ta okuyup bunu hiç denememiş olmak da pek olası değil.

Günlük yeme içme tarafına gelince, tablo aslında çoğu orta ölçekli Anadolu şehrinde görülen bir düzene benziyor: ev yemeği tarzı lokantalar, kebapçılar, pideciler, birkaç kafe zinciri. Kampüs Taşlıçiftlik'te olduğu için günün büyük kısmında yemek ihtiyacı kampüs içindeki yemekhane ve kantinlerle karşılanıyor; şehir merkezine inmek daha çok akşam ya da hafta sonu planı. Merkeze inen öğrenciler genelde belirli birkaç sokakta toplanan esnaf lokantaları ve kafeler arasında geziniyor — bu açıdan seçenek azlığından şikâyet eden biriyle "gayet yeterli" diyen biri aynı şehirde yaşayabiliyor, biraz da hangi mahallede vakit geçirdiğine bağlı.

Şehir içi yerleşkede (Ali Şevki Erek, tıp ve diş hekimliği öğrencileri için) merkeze yakın olmanın küçük bir avantajı var: ders arası ya da çıkışta merkeze inip bir şeyler yemek daha pratik. Taşlıçiftlik'te okuyanlar için bu biraz daha planlı bir iş — kampüs içinde kalmak günün çoğunda daha mantıklı, merkeze inmek genelde akşamüstü ya da hafta sonu bir programa dönüşüyor.

Geç saatte yemek bulma konusunda büyük şehirlerdeki 7/24 canlılığı beklemeyin; ama tamamen çözümsüz bir durum da değil. Merkezde akşamın ilerleyen saatlerine kadar açık kalan birkaç yer var, özellikle hafta sonları. Gece yarısı bir şeyler atıştırmak isteyen seçenek bulur ama seçenek sayısı sınırlı, bu yüzden çoğu kişi akşam yemeğini erkenden planlamayı öğreniyor.

Tatlı ve kahvaltılık tarafında paylaşılan lezzetler de var — pekmez, ceviz, yoğurt gibi bölgenin genelinde rastlanan ürünler Tokat sofralarında da sık görülüyor, ama bunlar Tokat'a özel değil, çevre illerle ortak bir mutfak kültürünün parçası. Asıl kendine has olan taraf, üzüm ve bağ kültürüyle gelen ürünler: bölgenin kendi üzüm çeşidinden yapılan yaprak sarmaları ve tarhana gibi ev yapımı ürünler, dışarıda değil ama bir arkadaşının ailesinden ya da yerel bir esnaftan tanışılacak lezzetler arasında.

Kısacası, Tokat'ta yemek hayatı ne büyük şehirlerin çeşitliliğini sunuyor ne de seni aç bırakacak kadar kısıtlı. Günlük ihtiyaç rahatça karşılanıyor, ama şehrin asıl "denenmesi gereken" kartı kebap — ve bunu bir kere yediğinde neden herkesin bahsettiğini anlıyorsun.