Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi'nde okumak, hangi fakültede olduğuna göre iki farklı gündelik ritme denk gelebiliyor. Taşlıçiftlik'te okuyan biriyle Tıp veya Diş Hekimliği'nde okuyan biri, aynı üniversitenin öğrencisi olsalar da günlerini oldukça farklı kuruyor. Taşlıçiftlik şehir dışında, geniş bir alana yayılmış bir yerleşke; sabah oraya gitmek bir yolculuk gerektiriyor, gün kampüs içinde geçiyor, öğlen arası da genelde kampüsün kendi imkânlarıyla kapanıyor. Ali Şevki Erek Yerleşkesi'nde okuyanlar içinse gün şehrin içinde akıyor; ders çıkışı merkeze inmek, bir işi hallederken aynı zamanda arkadaşla buluşmak mümkün oluyor. Bu ikisinin arasında geçenlerin anlattıklarına bakılırsa, biri "kampüsten çıkmak bir plan gerektiriyor" derken diğeri günün ortasında şehre inip dönmenin hiç sorun olmadığını söylüyor — yani "Tokat'ta öğrenci olmak" tek bir kalıba oturmuyor, biraz da hangi kampüste okuduğuna bağlı.

Bu fark bir yana, ortak nokta, üniversitenin şehirdeki ağırlığının hissedilir olması. Tokat büyük bir şehir değil, bu yüzden öğrenci nüfusu günlük hayatın görünür bir parçası; kampüs dışında da tanıdık yüzlere denk gelmek, aynı dersten arkadaşını çarşıda görmek sık yaşanan bir şey. Yeni gelenler için bunun getirdiği bir kolaylık var: gruplara karışmak, ortak tanıdıklar üzerinden çevre edinmek zaman içinde kendiliğinden oluyor. İlk haftalar herkes için biraz yalnız geçebilir tabii — yeni şehir, yeni oda arkadaşları, tanımadığın bir kampüs düzeni — ama bu sürecin uzun sürmediğini, birkaç hafta içinde bir rutine oturulduğunu anlatanlar çoğunlukta.

Sıradan bir gün genelde sabah kampüse gitmekle başlıyor, dersler arası boşluklarda kampüs içinde ya da yakınında vakit geçiriliyor, gün bittiğinde bir kısmı yurda dönüyor, bir kısmı arkadaşlarıyla şehre iniyor. Hafta sonları ise daha esnek: kimi zaman sadece dinlenmek, kimi zaman bir araya gelip bir şeyler yemek, kimi zaman biraz daha uzağa, ilçelere ya da doğa alanlarına gitmek gündeme geliyor. Şehrin büyük olmaması, öğrencilerin birbirini tanımasını ve ortak planlar yapmasını kolaylaştırıyor; herkesin gideceği yer, oturacağı mekân aşağı yukarı belli oluyor, bu da yeni gelen birinin kısa sürede "nerede kiminle buluşulur" haritasını çıkarmasını sağlıyor.

Arkadaşlık kurmanın kolaylığı konusunda anlatılanlar genelde olumlu yönde birleşiyor; şehrin ölçeği ve üniversite çevresinin sıkı örülmüş olması, yalnız kalmayı zorlaştıran bir etki yaratıyor denebilir. Yine de bunu herkesin aynı hızda yaşadığını söylemek doğru olmaz — bazıları için bu süreç daha yavaş işleyebiliyor, özellikle kampüsün şehirden kopuk hissettirdiği dönemlerde. Genel olarak Tokat'ta öğrenci olmak, büyük şehirlerin dağınık ve kalabalık kampüs hayatından çok, insanların birbirini tanıdığı, günün büyük kısmının aynı birkaç mekân ve aynı birkaç güzergâh etrafında şekillendiği bir deneyime benziyor.