Niğde'ye ilk gelenleri asıl şaşırtan kış oluyor. Ekim sonuna doğru hava keskinleşmeye başlıyor, kışın gerçekten soğuk geçtiğini birkaç hafta içinde herkes anlıyor. Sahilden ya da daha ılıman bir şehirden gelenler için bu, kalın mont, bere, eldiven gibi kış ekipmanının dolapta durması gereken bir şey değil, gündelik ihtiyaç olduğu anlamına geliyor. Sabah erken derse gidenler için soğukken yola çıkmak ilk aylarda biraz zorlayıcı olabiliyor, ama şehir küçük olduğu için mesafelerin kısalığı bu soğuğa katlanmayı en azından kolaylaştırıyor.

Yaz tarafı tam tersi bir karaktere sahip; kavurucu değil ama güneşli ve kuru geçiyor. Nem hissi neredeyse yok denecek kadar az olduğu için sıcaklık yükselse bile bunaltıcı bir ağırlık hissedilmiyor. Bu da yazı dışarıda vakit geçirmek için şehrin en keyifli dönemi hâline getiriyor — akşamüstü hava serinlemeye başladığında dışarıda oturmak, arkadaşlarla buluşmak daha rahat oluyor.

Yağış konusunda Niğde nemli ya da yağmurlu bir şehir değil; yıl boyunca yağış azınlıkta kalıyor, bu yüzden şemsiyeden çok soğuğa karşı katman giymek gerçek bir gündelik alışkanlık hâline geliyor. Kar kışın doğal bir parçası; bazı günler kampüse gidiş biraz yavaşlasa da şehrin küçük ölçeği sayesinde hayat uzun süre durmuyor.

Şehrin bulunduğu yükseklik ve onu saran dağlık yapı, mevsimlerin genel Anadolu ritminden biraz farklı, daha geç ve daha keskin hissedilmesine yol açıyor. Ova tarafında kış daha derinden yaşanırken, aynı ile bağlı yükseklerde iklim bambaşka bir tempoda ilerliyormuş; bu yüzden çevredeki bazı ürünlerin hasadı da diğer bölgelere göre daha geç bir takvime denk geliyormuş — mevsimin burada biraz gecikmeli yaşandığını gösteren küçük bir ayrıntı. Baharın gelişi de aynı şekilde ağırdan alıyor; kışın uzun sürmesi bahar havasının ancak nisan gibi oturmasına neden oluyor, o yüzden ilk gelen öğrenciler baharı beklerken biraz sabırlı olmayı öğreniyor.

Genel olarak Niğde'de hava durumu günlük planları ciddi şekilde şekillendiriyor. Kışın kalın giyinmek, sıcak tutan bir yurt odası ya da ev bulmak, dışarıda geçirilen zamanı sınırlı tutmak gerekiyor; buna karşılık yaz, özellikle akşamları, şehirde dışarıda olmanın en rahat edildiği zaman dilimine dönüşüyor.