Konya'da yemek denince akla gelen ilk şey neredeyse her zaman etliekmek oluyor, ama buraya gelen biri ilk başta bunun ne olduğunu tam kestiremiyor. Pideye benziyor gibi görünse de yerel esnaf bu benzetmeye pek sıcak bakmıyor — ince, uzun ve gevrek bir hamur işi bu, kara fırında pişiyor ve gerçekten farklı bir doku sunuyor. Konya'da bir süre yaşayan neredeyse herkes er ya da geç "bu pide değil" cümlesini bir yerden duyuyor ya da kendisi söylemeye başlıyor. Etliekmeğin burada bu kadar ciddiye alınmasının bir nedeni de resmî olarak tescilli bir ürün olması; biçimi, hamurun açılışı, pişirilişi belli bir standarda oturmuş — sokaktaki lokantada yediğin ile karşı mahalledeki arasında büyük bir tutarlılık hissediyorsun. Bu, şehri tanımaya çalışan biri için rahatlatıcı: nereye girersen gir benzer bir kaliteyle karşılaşma ihtimalin yüksek.

Etliekmek dışında Konya mutfağının tescilli başka ürünleri de var — bamya çorbası, etli düğün pilavı, çeşitli tatlı ve helva çeşitleri gibi isimler arkadaş çevrelerinde zamanla duyulan, birlikte denenen şeyler oluyor. Bunlar günlük öğrenci beslenmesinin merkezi değil, ama arada bir aile ziyaretinde ya da özel bir gün vesilesiyle masaya gelen, "Konya'ya has" diye tanıtılan lezzetler arasında yer alıyor. Bu arada benzer isimli tescilli bir etli ekmek türünün başka bir ilde de bulunduğunu bilmek gerekiyor — yani Konya'nın kendine özgü olan tarafı burada yapılan biçim ve standart, "dünyada sadece burada var" gibi bir iddia değil.

Günlük öğrenci hayatına dönersek, dışarıda yemek yemek Konya'da oldukça yaygın bir alışkanlık; ders arasında kampüs civarında hızlı bir şeyler atıştırmak ya da akşam arkadaşlarla merkeze inip bir şeyler yemek haftalık rutinin parçası. Kampüs çevresindeki mekânlar daha çok hızlı, pratik ve öğrenciye uygun bir hava taşıyor; merkeze inildiğinde seçenek çeşitliliği artıyor, hem geleneksel lokantalar hem daha genç kesime hitap eden kafe ve restoranlar bir arada bulunuyor. Bu yüzden hafta içi kampüse yakın yerlerle idare edip, hafta sonu ya da canı sıkıldığında merkeze inip vakit geçirmek yaygın bir tercih.

Geç saatte yemek bulma konusunda şehir bazı öğrencileri şaşırtabiliyor; büyük şehirlerden gelenlerin alışık olduğu 7/24 açık, her saat yemek servisi yapan yoğun bir gece hayatı Konya'nın karakterinde öne çıkan bir şey değil. Yine de öğrenci yoğunluğunun fazla olduğu bölgelerde geç saatlere kadar açık kalan, basit ama doyurucu seçenekler bulmak mümkün; şehrin genelinde aramak yerine bilinen birkaç noktaya gitmek daha işe yarıyor.

Sohbetlerde sıkça geçen bir başka şey şehrin çay ve kahve kültürü — ders arası ya da sonrası oturup sohbet etmek için kullanılan çay bahçeleri ve kafeler, öğrenci arkadaşlıklarının kurulduğu, buluşma noktası hâline gelen yerler arasında. Bütçe açısından genel izlenim, öğrenci hayatına uygun, günlük yemek ihtiyacını zorlanmadan karşılayabileceğin bir şehir olduğu yönünde; özel bir akşam yemeği planlamak istediğinde de merkezde seçenek bulmak zor değil.

Konya'da yemek denince akla gelen asıl imza etliekmek, ama günlük hayat bundan ibaret değil — kampüs çevresinin pratikliği ile merkezin çeşitliliği arasında gidip gelen, çay sohbetleriyle örülü, geç saatte fazla seçenek beklemeden ama günlük ihtiyacı rahatlıkla karşılayan bir yeme içme rutini seni bekliyor.