Iğdır'da dışarıda yemek yeme alışkanlığı öğrenci hayatının doğal bir parçası. Şehir küçük olsa da esnaf lokantaları, kebapçılar ve ev yemeği tarzı yer veren küçük işletmeler günlük ihtiyacı karşılıyor; öğle arası ders çıkışı bir tabak yemek yiyip kampüse dönmek ya da akşamüstü merkeze inip arkadaşlarla oturmak sık rastlanan bir rutin. Merkez, yemek çeşitliliği açısından kampüs çevresine göre daha zengin sayılabilir; kampüsün hemen dibindeki seçenekler daha sınırlı ve günlük ihtiyaca yönelik kalırken, canlı sokaklara inmek isteyenler genelde şehir merkezine yöneliyor. Akşam saatlerinde de yemek bulmak zor değil, ama büyük şehirlerdeki gibi gece boyu açık, yoğun bir "gece yemeği" kültüründen bahsetmek doğru olmaz — ilerleyen saatlerde seçenekler daralıyor, geç saatte bir şey bulmak imkânsız değil ama plan yapmayı gerektiriyor.

Iğdır'da yemek denince akla ilk gelen kayısı. Burası kuru kayısıdan çok taze, sofralık kayısıyla tanınıyor; mevsiminde pazardan ya da yol kenarındaki tezgahlardan alınan iri, tatlı kayısı şehirde ilk şaşırtan lezzetlerden biri oluyor — bazı büyük şehirlerdeki kuru kayısı imajının tam tersi bir deneyim. Bunun yanında taş köfte de kesinlikle denenmesi gereken bir lezzet; etin taş üstünde dövülerek hazırlanması burada hâlâ sürdürülen bir usulmüş. Bozbaş, nohut ve etle yapılan bir yahni türü olarak sofralarda karşılaşılan bir başka tat; ama bunun Iğdır'a özgü bir icat olmaktan çok, Azerbaycan mutfağıyla paylaşılan bir kültürün buradaki tescilli hâli olduğunu bilmek gerekiyor. Omaç aşı çorbası ve patlıcan reçeli ise daha az bilinen ama denendiğinde şaşırtan lezzetler arasında; ikisi de burada kendine has bir tarifle yapılıyor. Beyaz üzüm de mevsiminde sofralarda kendine yer buluyor.

Lavaş, kete, kavut gibi kalemler de Iğdır'da sık karşılaşılan tatlar ama bunların Doğu Anadolu ve Kafkas coğrafyasının paylaşılan mirası olduğunu söylemek gerekir; sadece burada değil, bölgenin başka yerlerinde de benzer şekillerde hazırlanıyorlar. Esnafın sıcak ve misafirperver olduğu, yemek söz konusu olduğunda da bunun kendini gösterdiği genellikle anlatılan bir şey — bu, ilk aylarda küçük ama olumlu bir sürpriz olarak hatırlanıyor.