Iğdır'da öğrencilik, günün büyük bölümünün kampüs etrafında şekillendiği bir düzen. Sabah erken kalkıp derse yetişmek, öğleyi kampüste geçirmek, akşamüstü merkeze inmek ya da yurda dönmek — hafta böyle akıyor. Şehir küçük olduğu için zamanla tanıdık yüzler çoğalıyor; markette, kampüs kantininde, otobüs durağında karşılaşılan insan sayısı sınırlı olduğundan bir süre sonra "herkesi biraz tanıyormuş" hissi oluşuyor. Bu, ilk haftalarda yeni gelen biri için garipsenecek bir şey olsa da, zamanla arkadaş çevresinin hızlı kurulmasına yardımcı oluyor; büyük bir kampüste kaybolma hissi yerine, sınıf arkadaşlarıyla, aynı bölümdeki insanlarla daha sık bir araya gelme durumu var.

Iğdır Üniversitesi'nin köklerinin ziraat fakültesine dayanması ve tarım alanında ihtisas üniversitesi olarak tanımlanması, kampüs hayatının bir kısmına da yansıyor. Ziraat, bitkisel üretim ya da tarımla ilişkili bölümlerde okuyanlar için saha çalışmaları, arazi uygulamaları, laboratuvar dersleri gündelik programın doğal bir parçası; ders çıkışı doğrudan bir tarlaya ya da uygulama alanına geçmek bu bölümlerde okuyan öğrenciler için sıradan bir sahne. Bu durum, üniversitenin genelinde de belli bir "uygulamalı, saha odaklı" hava yaratıyor — sadece sınıfta değil, dışarıda da geçen bir eğitim ritmi söz konusu.

Sosyal hayat büyük ölçüde kampüs içi topluluklar, öğrenci kulüpleri ve arkadaş gruplarının kendi aralarında kurduğu küçük rutinler üzerinden ilerliyor. Büyükşehirlerde alışılan geniş kültürel etkinlik yelpazesi burada yok; bu yüzden çoğu öğrenci sosyal hayatını kendi çabasıyla, arkadaş çevresiyle ya da kampüs içindeki imkânlarla kuruyor. Bu bazıları için sınırlayıcı bir durum, bazıları içinse daha sakin, daha az dağınık bir üniversite deneyimi anlamına geliyor — hangisinin daha iyi olduğu kişiden kişiye değişiyor. Karaağaç yerleşkesindeki bölümlerde okuyanlarla ana kampüsteki bölümlerde okuyanların gündelik rutini biraz farklılaşsa da, şehrin küçüklüğü sayesinde iki grup da merkezde ya da ortak sosyal alanlarda sık sık bir araya geliyor.

Hafta sonları için alışılmış bir plan var: bir kısmı memlekete gidiyor, kalanlar ise merkezde vakit geçiriyor, birlikte yemek yiyor ya da birinin evinde/yurt odasında oturup sohbet ediyor. Şehrin sunduğu gezilecek yerler — Ağrı Dağı manzarası, tuz mağaraları, kuş cenneti gibi çevre bölgelerdeki noktalar — zaman zaman arkadaş gruplarının hafta sonu planlarına giriyor, ama bunlar günlük rutinin değil, ara sıra yapılan çıkışların parçası. Genel olarak Iğdır'da öğrenci olmak, geniş bir şehir hayatına karışmaktan çok, daha dar ama daha yakın bir çevre içinde üniversite yıllarını geçirmek anlamına geliyor.