Hatay'a ilk gelen bir öğrenci için ulaşımın en can alıcı sorusu genelde kampüsle ilgili çıkıyor. Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi'nin ana yerleşkesi Tayfur Sökmen Kampüsü, şehir merkezinin biraz dışında konumlanmış; yani sabahları "kampüse gitmek" evden çıkıp beş dakikada sınıfa varmak değil, belli bir yol payı ayırmayı gerektiren bir rutin. Bu yolculuğun ne kadar sürdüğü, hangi araçla ne sıklıkla yapıldığı kişiden kişiye, dönemden döneme değişebiliyor; bu yüzden net bir güzergâh ya da süre vaadinde bulunmak doğru olmaz — ama gerçek şu ki, gün içindeki zamanını planlarken kampüs-şehir arası bu mesafeyi hesaba katman gerekiyor.

Şehir merkezinde, yani Antakya'da durum farklı. Buradaki hayat büyük ölçüde yürünebilir bir ölçekte kurulu; günlük işler, çarşı, arkadaşlarla buluşma noktaları birbirine yakın ve merkez dışına çıkmadan bir günü rahatça geçirmek mümkün. Hafta sonu biraz açılmak isteyenler için de şehir küçük sürprizler sunuyor: Harbiye'ye inmek kısa bir yol, St. Pierre Kilisesi'ne gitmek de merkezden uzun sayılmayacak bir mesafe. Yani nefes almak için şehir dışına çıkmak şart değil, kısa bir yolculukla bambaşka bir atmosfere geçmek mümkün.

Şehirlerarası ulaşımda en büyük değişken havalimanı. Hatay Havalimanı 2023 depreminde ciddi hasar gördü, pist yeniden yapıldı ve kademeli olarak uçuşlara açıldı; şu an için tamamen normale dönüş süreci devam ediyor, dolayısıyla uçakla gidiş-geliş planlayan biri güncel sefer durumunu döneme yakın kontrol etmekte fayda görür. Karayolu tarafında şehir, kuzeyde Adana ve Osmaniye, kuzeydoğuda Gaziantep üzerinden bölgeye bağlanıyor; İskenderun tarafına geçişte Belen Geçidi denilen yol, kıyı ile iç kesim arasındaki doğal eşiği aşan güzergâh olarak biliniyor. Amanos Dağları'nın altından geçmesi planlanan yeni bir tünel projesi de gündemde, ama bu tür büyük altyapı işlerinin ne zaman biteceğini şimdiden kestirmek doğru olmaz; öğrenci için pratik anlamı, önümüzdeki yıllarda bölge içi ulaşımın muhtemelen değişeceği yönünde bir beklenti kadar.

Demiryolu konusunda şehrin kendine has bir tuhaflığı var: Türkiye demiryolu ağının en güneydeki noktası İskenderun'da, yani il sınırları içinde bir tren bağlantısı var ama bu merkezdeki öğrencinin günlük hayatına doğrudan girmiyor; şehirlerarası gidiş-gelişini otobüsle ya da havayoluyla planlıyorsun. Gece ulaşımı konusunda genel bir izlenim vermek güç; büyük şehirlerdeki gibi yoğun bir gece taşımacılığı beklemek yerine, akşam planlarını buna göre biraz esnek tutmak daha gerçekçi bir yaklaşım olur.