Gazimağusa'ya ilk gelen öğrencinin fark ettiği şeylerden biri şehrin kendi havalimanı olmaması. Uçaktan indiğinde direkt şehre girmiyorsun; en yakın hava kapısı Ercan Havalimanı, oradan Gazimağusa'ya kırk-elli kilometre civarında bir yol var. Yani şehre giriş-çıkış büyük ölçüde karadan yapılan bir yolculukla tamamlanıyor — dönem başında ya da tatil dönüşlerinde bu, valizlerle birlikte katedilecek ek bir mesafe demek. Bu yolu KIBHAS otobüsleriyle, özel transferle ya da taksiyle geçmek mümkün; ailesiyle gelen ya da havaalanı çıkışında arkadaşlarıyla transfer paylaşan öğrenciler bu kısmı daha az yorucu buluyor, tek başına gidenler için biraz daha planlama gerektiren bir aşama.

Şehirlerarası ulaşımda Lefkoşa'ya yaklaşık bir saat on beş dakika, Girne'ye bir saat yirmi beş dakika civarında bir sürüş var; iki yöne de otobüs ve minibüs seçenekleri mevcut. Hafta sonu başka bir şehre gitmek gündelik hayatın parçası olabiliyor ama bu süreler günlük gidiş-geliş için pratik değil — yani "bugün Lefkoşa'ya gidip akşam derse dönerim" gibi bir rutin kurmak yerine, şehirlerarası çıkışlar genelde hafta sonuna ya da tatil günlerine bırakılan planlar oluyor.

Denizden bağlantı tarafında Mersin ile Gazimağusa arasında çalışan bir feribot hattı var; bu hat özellikle Türkiye'den araçla gelmeyi tercih eden ya da eşya taşımak isteyen öğrenciler için akılda tutulmaya değer bir seçenek, ama yolcu taşımacılığının kapsamı dönemsel olarak değişebiliyor, bu yüzden yola çıkmadan önce güncel bilgiyi teyit etmek gerekiyor.

Kampüs ulaşımı tarafında DAÜ, şehrin farklı bölgelerinde kalan öğrenciler için kendi servis hizmetini sağlıyor — yurtta ya da şehrin farklı bir semtinde kiralık evde oturan öğrenci her gün taksiye bağımlı kalmıyor, üniversitenin kendi hattıyla kampüse gidip gelebiliyor. Bunun dışında kampüsün şehrin dokusuyla iç içe olması sayesinde yürüyerek gitmek de birçok öğrenci için gerçekçi bir seçenek oluyor. Kısacası kampüse gitmek için mutlaka araca ihtiyaç duyulan bir düzen değil.

Şehir içi toplu taşımada belediyeye bağlı hatlar var ama güzergah ve sıklık konusunda net, güncel bir tablo bulmak biraz zaman alabiliyor; bu yüzden günlük işler genelde yürüyerek, taksiyle ya da arkadaş arabasıyla halledilir. Gece ulaşımında da benzer bir durum söz konusu — gece saatlerinde toplu taşımaya güvenmek yerine taksi kullanmak ya da arkadaş grubuyla birlikte hareket etmek tercih ediliyor. Kendi aracı olan ya da scooter/bisiklet kullanan öğrenciler için şehir içi hareket daha rahat oluyor, ama bu herkes için zorunlu bir ihtiyaç değil; araçsız gelen öğrenciler de gündelik hayatı yürüyüş, kampüs servisi ve taksi kombinasyonuyla çözebiliyor.