Eskişehir'de kampüse gitmek tramvayla başlayan bir rutine dönüşüyor. EsTram şehrin en tanıdık ulaşım aracı ve üniversitelere doğrudan bağlantısı olduğu için, yurttan ya da evden çıkıp durakta beklemek, sabah dersine yetişecek başka öğrencilerle aynı vagona binmek gündelik hayatın parçası haline geliyor. Hat şehri baştan sona kestiği için merkezle kampüs arasında gidip gelmek özel bir planlama gerektirmiyor; ders çıkışı merkeze inip akşam yurda dönmek tek bir hat üzerinden, aktarma derdi olmadan hallediliyor.

Tramvayın olmadığı güzergâhlarda ya da geç saatlerde belediye otobüsleri devreye giriyor; otogara yakın bir semtte oturanlar için bu biraz daha rahat, şehrin daha uç noktalarında kalanlar içinse gece dönüşü bazen sefer sıklığına bağlı bekleme anlamına gelebiliyor. Genel olarak şehir merkezi yürünebilir ölçekte; tren garının merkezde olması da işleri kolaylaştıran bir detay, çünkü şehir dışına çıkışta ayrı bir uzak terminale gitmek gerekmiyor.

Şehir dışına ulaşım konusunda Eskişehir'in kendine has bir avantajı var: Ankara-Eskişehir hattı Türkiye'nin ilk yüksek hızlı tren hattı olarak devreye girmiş — bu, şehrin demiryolu-sanayi geçmişiyle örtüşen bir tesadüf değil aslında, Eskişehir zaten uzun yıllardır demiryolu şehri kimliğiyle anılıyor, YHT bu kimliğin güncel bir uzantısı gibi düşünülebilir. Bu sayede Ankara'ya gidip gelmek hafta sonu ya da özel bir iş için bile rahatça düşünülebilecek bir mesafe haline geliyor. İstanbul yönünde de YHT bağlantısı var; bu da tatil dönüşü ya da aile ziyaretinde otobüs yerine treni tercih eden öğrenci sayısını artırıyor.

Otogar merkeze yakın olduğu için şehir içi ile şehirlerarası ulaşım arasında geçiş de fazla vakit almıyor. Havayolu tarafında net bir güncel bilgi vermek doğru olmaz; bu konuda kendi araştırmanı yapmakta fayda var. Bütün bunların ortak sonucu şu: günlük ulaşımda araç sahibi olma zorunluluğu hissetmeyen, tramvay ve yürüyüşle işini gören bir öğrenci profili Eskişehir'de oldukça yaygın.