Sağlık tarafında ESOGÜ'nün üniversite hastanesi şehirdeki en büyük referans noktalardan biri; tıp fakültesi bu çatı altında olduğu için hem eğitim hem sağlık hizmeti aynı kurumsal yapının içinde yürüyor. Bunun pratikteki karşılığı şu: ciddi bir sağlık sorununda gidilecek yer belirsiz değil, şehirde büyük ve tanıdık bir hastane var. Küçük rahatsızlıklarda ise üniversitelerin kendi sağlık merkezleri devreye giriyor; ilk muayene, reçete gibi günlük ihtiyaçlar için kampüs dışına çıkmadan çözüm bulmak mümkün oluyor. Şehir merkeziyle kampüsler arası mesafenin fazla açık olmaması da bu süreci kolaylaştırıyor — bir sağlık kurumuna ulaşmak için gün kaybetmek gibi bir dert genelde yaşanmıyor.

Spor tarafında üniversitelerin kendi spor tesisleri ilk başvurulan yer oluyor; spor salonu, açık saha gibi imkânlar kampüs hayatının parçası ve derslerin arasında kısa süreli bir spor molası vermek erişilebilir bir şey. Şehrin genel karakteri de bu konuda destekleyici: geniş bulvarlar, yürüyüşe elverişli kaldırımlar ve düzlük arazi yapısı, koşu veya bisiklet gibi aktiviteleri günlük rutine sokmayı kolaylaştırıyor. Ancak iklimin etkisini atlamamak gerekiyor — kış ayları uzun ve sert geçtiği için açık havada spor yapma isteği bu dönemde büyük ölçüde kapalı alanlara kayıyor; kar ve don koşullarında dışarıda düzenli antrenman yapmak isteyenler yılın belirli bir kısmında planlarını değiştirmek zorunda kalabiliyor. Buna karşılık ilkbahar ve sonbahar açık hava sporları için şehrin en verimli olduğu dönemler; bu aylarda parklarda, kampüs çevresinde koşan, bisiklete binen öğrenci sayısı gözle görülür şekilde artıyor.

Genel olarak şehir, günlük sağlık ve spor ihtiyaçlarını karşılamak için yeterli altyapıya sahip; büyük bir metropolün sunduğu çeşitlilikten söz etmek doğru olmaz ama temel ihtiyaçlar için dışarıda kalmış hissetmek de pek yaşanmıyor.