Bingöl'e ilk gelişte kafayı en çok karıştıran şey, şehrin ulaşım anlamda biraz "izole" hissettirmesi. Sebebi basit: şehrin dışa açılan iki farklı kapısı var ve bu ikisi birbirinden bağımsız çalışıyor. Bir tarafta Bingöl Havalimanı var, merkeze yakın sayılabilecek bir noktada, ama yalnızca iç hat uçuyor — İstanbul ve Ankara'ya direkt seferler var. Havalimanına özel servis şirketleri çalışıyor, büyük şehirlerdeki gibi geniş bir havayolu servis ağı burada yok, o yüzden uçuş saatine göre servis takip etmek gerekiyor. Diğer tarafta ise tren var, ama bu tren şehir merkezinden geçmiyor; Genç ilçesinden geçiyor. Yani "Bingöl'e trenle gideceğim" diyen biri aslında merkeze değil, ilçeye iniyor, oradan şehre devam ediyor. Bu ayrım ilk gelenler için biraz kafa karıştırıcı olabiliyor — havaalanı ile tren istasyonunun aynı şehirde ama pratikte birbirinden kopuk iki erişim noktası olması, ulaşımı planlarken önceden araştırma yapmayı gerektiriyor.

Bu yapının en somut sonucu, şehirlerarası gidiş-gelişin biraz plan gerektirmesi. Sömestr tatili ya da bayram öncesi dönmek isteyen biri, çoğu zaman uçak biletini erkenden ayarlıyor; çünkü uçuş seçenekleri sınırlı ve iç hat olduğu için güzergâh esnek değil. Trenle gitmeyi düşünenler ise önce Genç'e geçişi hesaba katmak zorunda. Karayolu bu ikisine göre daha esnek: şehir, Elazığ-Tatvan yolu üzerinde bulunuyor ve otobüsle komşu illere gidiş genelde en pratik seçenek. Elazığ, Muş gibi çevre illere otobüsle gitmek, uçak ya da tren derdine girmeden en çok tercih edilen yol.

Şehir içinde durum daha sakin bir tempo taşıyor. Bingöl büyük bir şehir olmadığı için merkezde yürüyerek ulaşılabilecek mesafeler epey fazla; günlük ihtiyaçlar, çarşı, birkaç durak arası yer değiştirmek yürüyerek hallediliyor. Gece ulaşımı konusunda net bir şey söylemek doğru olmaz, çünkü bu genelde kişiden kişiye, mevsimden mevsime değişen bir deneyim; ama şehrin ölçeği düşünüldüğünde büyük şehirlerdeki gibi karmaşık bir gece ulaşım ağı beklememek gerekiyor.

Şehir dışına, doğaya açılan noktalara ulaşım ayrı bir başlık. Bunlardan bazılarına anayoldan sonra dar ve tek şeritli yollarla ilerlemek gerekiyor, toplu taşıma bu noktalarda devreye girmiyor; kendi aracı olmayan biri için bu tür yerlere gitmek daha çok arkadaş grubuyla araç paylaşmaya veya özel organizasyonlara bağlı kalıyor. Bu da şehirde yaşarken "burada araba olmadan da her yere gidilir" beklentisini biraz gözden geçirmeyi gerektiriyor — merkez içi kolay, merkez dışı biraz daha planlama işi.