Bingöl, Diyarbakır ya da Elazığ gibi bölgenin büyük şehirlerinden gelenlerin alışık olduğu kalabalığı burada bulamıyorsun. İl, ölçek olarak bölgesindeki büyük illerin belirgin biçimde altında kalıyor; buna karşın Tunceli gibi daha küçük illerden büyük — yani Doğu Anadolu'nun orta-küçük ölçekli illerinden biri. Bu ölçek, gündelik hayatta ilk fark ettiğin şeylerden biri oluyor: sokakta, çarşıda, üniversite çevresinde karşılaştığın insan sayısı sınırlı, dolayısıyla zamanla yüzler tanıdık gelmeye başlıyor. Büyük şehirlerdeki "kaybolabilme" hissinin tam tersi bir durum bu; bir süre sonra esnaf, komşu, sokakta sık gördüğün insanlar seni de fark ediyor gibi hissediyorsun. Bunun herkes için aynı şekilde yaşandığını söylemek doğru olmaz, ama küçük ölçekli bir şehirde böyle bir tanınırlık beklemek de yersiz değil.

Şehrin nüfus yapısı içinde üniversite öğrencisi olmak, merkezde görece dikkat çeken bir konum. Bingöl Üniversitesi'nin farklı fakülte ve enstitüleriyle şehirde önemli bir varlığı var; bu yüzden öğrenci kimliği şehir gündelik hayatında yabancı bir unsur değil, tanıdık bir parça. Başka şehirden gelen biri olarak kendini "dışarıdan biri" gibi hissetmek yerine, şehrin zaten alışık olduğu bir profile dahil olduğunu fark ediyorsun — çünkü senden önce de, senin gibi başka illerden gelen pek çok öğrenci burada okumuş, yaşamış.

Dil ve kültür açısından Bingöl'ün kendine has bir dokusu var: üniversitede Kürt Dili ve Edebiyatı, Zaza Dili ve Edebiyatı gibi bölümlerin, Yaşayan Diller Enstitüsü'nün ve Zaza Dili ve Kültürü Araştırma Merkezi'nin varlığı, şehrin dil çeşitliliğine akademik bir çerçeve içinde yer verdiğini gösteriyor. Bu, farklı bir şehirden gelen birinin karşılaşacağı gündelik dil ortamının kültürel bir katman taşıdığı anlamına geliyor; günlük hayatta farklı dillerin bir arada duyulması burada sıra dışı bir şey değil. Bu çeşitlilik, uyum sürecinde bir engel değil, şehrin kendi karakterinin bir parçası olarak deneyimleniyor.

İletişim tarafında, küçük ölçekli bir kentte yaşamanın getirdiği bir kolaylık var: esnafla, ev sahibiyle, mahalledeki insanlarla ilişki kurmak, büyük şehirlerdeki mesafeli tavırdan farklı bir sıcaklıkta ilerliyor gibi görünüyor — ama bunu kesin bir kural olarak sunmak yanlış olur, çünkü bu tür gözlemler kişiden kişiye, mahalleden mahalleye değişebilir. Yine de genel eğilim, yeni gelen birinin kısa sürede tanıdık yüzler edinmesi yönünde.

Şehrin göç dinamiği de demografik tabloyu etkiliyor. Bingöl, net göç veren bir il — gençlerin eğitim ya da iş için başka şehirlere gitme eğilimi güçlü. Bunun sonucu şu: şehirde kalıcı, büyük bir akran kitlesi birikimi göreli olarak sınırlı, ama aynı zaman üniversite çevresindeki öğrenci topluluğu şehrin sosyal hayatında daha görünür bir ağırlık taşıyor. Yerel halk açısından üniversiteli profiline yabancılık yok; şehir zaten öğrenciyle birlikte yaşamaya alışmış durumda.

Farklı bir ilden gelen birinin buradaki insan dokusunda kendini tamamen yabancı hissetmesi beklenmez; ölçek küçük olduğu için ilişkiler daha çabuk kişiselleşiyor, dil ve kültür çeşitliliği günlük hayatın parçası, üniversite kimliği de şehirde zaten tanıdık bir yer tutuyor.