Batman İlinde Yaşantı, Gelenek ve Görenekler
Batman'da günün akışı, büyük şehirlerin telaşından uzak, orta tempolu bir ritimle ilerliyor. Sabahları şehir yavaş uyanıyor, öğlen saatlerinde merkez hareketleniyor, akşamüstü esnaf kepenk indirmeye başladığında sokaklar sakinleşiyor. Bu, seni yormayan ama bazen "burada akşam yediden sonra ne yapılır" sorusunu sorduran bir tempo — canlılık büyük şehirlerdeki gibi gece yarısına uzamıyor, günün büyük kısmı gündüz saatlerinde yaşanıyor.
Şehirde yürürken fark edeceğin ilk şey, dokunun tek parça olmadığı. Bir tarafta düzenli, geniş bulvarlı, planlı bir kesim var; TPAO Bulvarı gibi isimler bile bunu ele veriyor, buralarda sokaklar ferah ve caddeler nizami. Bir başka tarafta ise daha eski, sıkışık, kendi hâlinde bir doku seni karşılıyor. Bu ikilik tesadüf değil; şehir kurulurken petrol kurumunun çevresine oturan yerleşim ile eski kesim ayrı ayrı büyümüş, sen de bugün bir mahalleden diğerine geçerken bu farkı adım adım hissediyorsun. Tüpraş Kapısı gibi bir durak adıyla karşılaşman, burada gündelik hayatın hâlâ o eski kurumsal geçmişle iç içe geçtiğinin küçük bir hatırlatıcısı.
Günlük ihtiyaçlar için merkez yeterli; market, eczane, kırtasiye, berber gibi temel işler için uzağa gitmen gerekmiyor. Ama gerçek bir gündelik ritüel arıyorsan Alo Tevşo Pazarı iyi bir durak. Yıllardır köy pazarı kimliğiyle biliniyormuş bu yer, yenilenmiş modern tezgâhlarıyla artık daha düzenli görünse de, çoğu öğrenci ve yerel için eski sıcaklığın biraz azaldığı, esnafın da bunu hissettiği bir dönemden geçiyor. Yine de mevsimine göre bahar otlarının, meyvenin taze geldiği bir yer olarak haftalık alışverişini buraya göre planlayan öğrenciler var; sen de buraya bir kere uğradığında şehrin gündelik nabzını, vitrinlerden çok tezgâh başındaki alışverişte yakalıyorsun.
Hafta sonları şehir daha durgun bir hâl alıyor; kalabalık büyük şehirlerdeki gibi alışveriş merkezi-kafe rotasına sıkışmıyor, daha çok ev, aile, arkadaş çevresi etrafında şekilleniyor. Bunun getirdiği sonuç şu: burada sosyal hayatını kendi çevrenle, küçük gruplarla kurman, hazır ve sürekli kaynayan bir merkez beklemekten daha gerçekçi bir yaklaşım oluyor.
Yükleniyor...
