Yalova'nın kültür hayatı, büyükşehirlerdeki gibi her hafta yeni bir sergi, her akşam farklı bir konser vaadiyle gelmiyor; buradaki doku daha çok şehrin kendi tarihiyle ve doğasıyla iç içe geçmiş halde karşına çıkıyor. Üniversite etkinlikleri açısından genç bir üniversite olmanın getirdiği bir hareketlilik var — özellikle kurulduğu alanlarla (peyzaj, süs bitkileri gibi) bağlantılı forum ve etkinlikler düzenleniyor, ama büyük şehirlerdeki kültür-sanat yoğunluğunu burada aramamak gerekiyor. Belediyenin süs bitkileri fuarı geleneği yıllardır sürüyor; kesme çiçek ve orkideyle özdeşleşmiş bu "çiçek kenti" kimliği, gündelik hayata doğrudan girmese de şehrin bir festival takvimi olduğunu gösteriyor. Kivi hasadı döneminde düzenlenen festival de benzer şekilde; zorunlu bir sosyal hayat kaynağı değil ama hafta sonu arada bir uğranabilecek, şehrin ritmini hissettiren küçük duraklar bunlar.

Şehrin en güçlü kültürel yanı aslında sahip olduğu tarihi katman. Merkezde sahil boyunca yürürken karşına çıkan Yürüyen Köşk, kendi başına bir hikâye taşıyor — bir çınar ağacı kesilmesin diye köşkün raylar üzerinde metrelerce kaydırıldığı bu anlatı, ilk şaşırtan, arkadaşlara anlatılan detaylardan biri oluyor. Termal ilçesindeki Atatürk Köşkü ise tamamen ayrı bir yapı ve ayrı bir ziyaret noktası; ikisini karıştırmadan, biri sahilde biri Termal'de olmak üzere iki farklı gezi rotası gibi düşünmek gerekiyor. Bu iki köşk, kent müzesi, deprem anıtı ve açık hava müzesiyle birlikte merkez ilçenin gezilecek yerler listesini oluşturuyor; bir ders arasında ya da hafta sonu öğleden sonrasında bu rotayı tek seferde gezmek mümkün.

Termal ilçesi kendi başına ayrı bir kültürel doku taşıyor — yüzlerce yıllık kaplıca geçmişiyle, ilk dönem meraktan bir kez gidilen, sonrasında sınav döneminde ya da kış aylarında arada bir uğranan bir yer haline geliyor. Karaca Arboretum ise botanik ve peyzajla ilgilenenler için ayrı bir değer taşıyor; yalnızca gezi amaçlı gidilebilecek bir yer olmanın yanında, ilgili bölümlerdeki öğrenciler için staj ve gözlem imkânı da sunduğu söyleniyor.

Sinema, tiyatro ya da düzenli konser sahnesi arayan biri için Yalova'nın büyükşehirlerle kıyaslanacak bir yoğunluğu yok; bu konuda büyük şehirden gelenin bir eksiklik hissetmesi beklenir. Ama şehrin kâğıt müzesi gibi az bilinen, küçük ama kendine has köşeleri var — Osmanlı'nın ilk kâğıthanesine dayanan bu müze, meraklısı için sıra dışı bir durak oluyor. Yalova'da kültürel hayat, büyük organizasyonlardan çok, şehrin kendi tarihiyle kurduğu bu küçük ama özgün bağlantılarda kendini gösteriyor; yoğun bir sanat sahnesi beklemeden gelen biri için bu doku, zamanla keşfedilen bir zenginliğe dönüşüyor.