Kahramanmaraş'ta öğrenci olmanın günü çoğu zaman kampüse gitme meselesiyle başlıyor. KSÜ'nün Avşar Yerleşkesi şehir merkezinin biraz dışında, çevreyol üzerinde konumlandığı için ilk haftalar ulaşım rutinini oturtmakla geçiyor — hangi otobüsün nereden kalktığını, sabah dersine yetişmek için evden kaçta çıkmak gerektiğini öğrenmek biraz zaman alıyor. Merkezde kalanlar için bu, günün başında ve sonunda otobüste geçen bir zaman dilimi anlamına geliyor; kampüs çevresinde kalanlar içinse yürüme mesafesi daha kısa ama şehrin sosyal hayatından biraz daha kopuk hissedilebiliyor. İki üniversitenin varlığı da bu tabloyu şekillendiriyor: KSÜ ve İstiklal Üniversitesi öğrencilerinin günlük ritmi, hangi yerleşkeye bağlı olduklarına göre epey farklılaşıyor — biri Avşar'a gidip geliyorsa günü otobüs saatlerine göre planlıyor, biri şehir içindeki bir yerleşkeye yakınsa gündelik akış daha esnek oluyor.

Şehre ilk gelişte akla gelen soru genelde "buraya nasıl varacağım" oluyor, çünkü Kahramanmaraş'a trenle gelmek mümkün değil; şehrin tren istasyonu yıllar önce yolcu taşımacılığına kapanmış, başka şehirden gelenlerin elinde iki seçenek kalıyor: otobüs veya uçak. Dönem başlarında ve tatil dönüşlerinde otogar ile havalimanı bu yüzden öğrenci trafiğinin yoğunlaştığı yerler oluyor; bir kısmı gece otobüsüyle gelip sabah şehre iniyor, bir kısmı uçakla gelip havalimanından şehre geçiyor. Bu durum şehirle ilk temasını da belirliyor — trenle gelip duraktan yavaşça şehri tanıma alışkanlığı burada yok, daha çok "bir kerede varış" hissi var.

Kampüse yerleştikten sonraki gündelik hayat, oturduğun bölgeye göre şekilleniyor. Sabah derse gidiş, öğlen kampüs içinde yemek, akşamüstü merkeze inip arkadaşlarla buluşma ya da yurda/eve dönüp dinlenme — bu döngü, şehrin küçük ölçeği sayesinde fazla karmaşık değil. Arkadaş edinmek konusunda genellikle söylenen şey, ilk bir iki ayın biraz yalnız geçtiği ama sonrasında hem bölüm arkadaşlarıyla hem de aynı ilden gelen öğrencilerle kurulan küçük gruplar sayesinde sosyal çevrenin oturduğu. Farklı şehirlerden gelenler zamanla birbirini buluyor, bu da yeni gelenin ilk haftalardaki tedirginliğini azaltıyor.

Kampüs hayatının kendisi bölüme ve ilgi alanına göre değişkenlik gösteriyor; kulüp etkinlikleri, fakülte içi organizasyonlar ve ders dışı buluşmalar var ama bunun yoğunluğu her fakültede aynı değil. Vakit geçirilen yerler de genelde ikiye ayrılıyor: kampüs içindeki kantin ve ortak alanlar günün büyük kısmını, merkeze inildiğinde ise şehrin belirli caddeleri ve kafeleri akşam saatlerini kapsıyor. Hafta içi kampüste geçen yoğun bir gün, hafta sonu merkeze inip biraz nefes alma ihtiyacıyla dengeleniyor — bu, şehirdeki öğrenci hayatının genel ritmini oluşturan basit ama işlevsel bir döngü.