Kahramanmaraş resmî olarak büyükşehir statüsünde; merkez, Onikişubat ve Dulkadiroğlu adlı iki ilçeden oluşuyor. Ama bu unvan seni çok büyük bir metropole hazırlamasın — nüfus ölçeği kalabalık olsa da, tempo ve doku itibariyle kendini orta ölçekli, yerleşik bir Anadolu şehrinde buluyorsun. Bunun hem iyi hem zorlayıcı bir tarafı var: kalabalıkta kaybolma hissi azalıyor, ama büyük şehirlerin sunduğu anonimlik ve çeşitlilik de aynı ölçüde yok.

Şehrin yakın tarihinde demografik yapıyı doğrudan etkileyen bir dönüm noktası var: 6 Şubat 2023'te merkez üsleri Pazarcık ve Elbistan olan iki büyük deprem, ilin nüfus hareketliliğini de belirleyen bir kırılma noktası olmuş. Resmî veriler tek yönlü bir tablo çizmiyor — bir dönem nüfusta azalma yaşanmış, ardından gelen dönemde Kahramanmaraş, Türkiye genelinde nüfusu en hızlı artan illerden biri hâline gelmiş. Yani şehir hem bir şeyler kaybetmiş hem de yeniden toparlanma sürecinde. Buraya gelen bir öğrenci için bunun anlamı şu: şehir hâlâ kendini yeniden kuran, hareketli bir dönemden geçiyor; bazı mahallelerde inşaat ve değişim hissi gündelik manzaranın bir parçası olabiliyor.

Kahramanmaraş'ın öğrenciye yabancı bir şehir olmadığını gösteren en somut işaret, üniversitenin buradaki geçmişi. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi 1992'den beri eğitim veriyormuş, yani şehir otuz yılı aşkın süredir öğrenci ağırlıyor; buna 2018'de kurulan Kahramanmaraş İstiklal Üniversitesi de eklenince şehirde iki devlet üniversitesinin öğrencisi bir arada yaşıyor. Bu, öğrencinin şehirde "yabancı bir unsur" gibi hissetmemesine yardımcı oluyor — esnaf, ev sahibi, kamu kurumu gibi gündelik temas noktalarının çoğu, öğrenci profiline yıllardır alışık.

İlk gelen biri için uyum süreci genellikle iletişim açısından zorlayıcı geçmiyor; şehir merkezi tanıdık bir Anadolu şehri havası taşıyor. İlk haftalarda mahalle ölçeğinde bir tanıdıklık kurmak büyük şehirlere göre daha hızlı gelişiyor — küçük esnafla, ev sahipleriyle, aynı sokakta yaşayanlarla ilişki zaman içinde doğal bir rutine dönüşüyor. Yine de bu kişiden kişiye, mahalleden mahalleye değişebiliyor; herkesin deneyimi birebir aynı olmuyor.